dr. Paul Visser (Amsterdam): ‘Telecommunicatie’, n.a.v. 1 Korinthe 2: 6-16

*  Alle-Dag-Kerk, Middagpauzedienst 1 augustus 2018  *

Dr. Paul Visser (Amsterdam)

Telecommunicatie‘, n.a.v. 1 Korinthe 2: 6-16

Eerlijk gezegd blijf ik het een soort wonder vinden dat we wereldwijd met elkaar kunnen communiceren.

Al woont iemand aan de andere kant van de wereld, via je mobiel maak je in een ommezien contact, hoor je elkaars stem… zie je elkaar als je wilt en kun je je verhaal aan elkaar kwijt.

Telecommunicatie… het blijft een geweldige uitvinding.

Lang voordat het door ons werd uitgevonden, begon God er al mee.
Ooit, zo verhaalt de Bijbel, was Hij dichtbij…, kwam dagelijks langs om even bij te praten.
Maar door onze eigengereidheid is dat contact verbroken…, er is afstand gekomen.
Contact met Hem is ingewikkeld geworden

Je kunt dat ervaren in je gebed.
Voor je gevoel roep je vaak in de ruimte. Je gebed komt niet verder dan het plafond.
Ervaar je niet echt contact… rest je niet anders dan te geloven wat Jezus zei:
dat je Vader die in het verborgene is en jou in het verborgene ziet, je als geen ander hoort.
En tot je stomme verbazing word je dat ook meer dan eens gewaar.

Ook het omgekeerde blijft lastig: hoe verneem jij van Hem… hoe hoor je Zijn stem?
Al hebben we Zijn woorden in de Bijbel onder handbereik, en lezen we ze met eigen ogen en horen we ze met eigen oren.
Ze kunnen compleet langs je heengaan… de Levende hoor je er niet gelijk in.
Wonder boven wonder weet God ons toch te bereiken.
Via een soort hemelse telecommunicatie, zeg maar.
Hoe dan?

‘Zoekt verbinding’ staat er soms op het schermpje van mijn mobiel. Er wordt dan aansluiting gezocht met een zogenaamde server.
Want alleen dankzij die server kan er communicatie zijn.
De server voor die hemelse telecommunicatie is de Heilige Geest.
Die zorgt voor de nodige verbinding… dat de woorden binnenkomen… wij er oren naar krijgen.

Paulus schreef daarover aan de gemeente van Korinthe: ‘Wij hebben niet de geest van de wereld ontvangen, maar de Geest die van God komt, opdat we zouden weten wat God ons in zijn goedheid heeft geschonken’ (1 Kor. 2: 12).

In Korinthe had je veel slimme mensen. Die goed konden nadenken en hielden van filosoferen. Over de zin van het leven… over oorsprong en doel… over God en goden.
Maar hoe slim ook, zegt Paulus, de stem van God ontging hen. Wat Hij ons te zeggen heeft, bleef voor hen abracadabra.

Apart is dat.
Mensen denken soms dat ze er te wijs voor zijn om te geloven, maar volgens Paulus is het precies andersom.
Je bent er, raar gezegd maar waar, eigenlijk te dom  voor. Hoe slim en intelligent ook, wat God je zegt, gaat langs je heen.
Je kunt er niet bij… het komt niet binnen.

Alleen dankzij de Geest dringt het tot je door.
Als dat gebeurt, raak je van twee dingen overtuigd:
dat Hij leeft… en dat Hij je het nodige te zeggen heeft.

En dan maakt het niks meer uit of je hoog of laag bent opgeleid. Zo gaat dat als de Geest verbinding maakt.

Blijft bijzonder, die telecommunicatie van de hemel….
Het maakt alles anders… het schept een over en weer… een relatie.
Waarin Hij steeds zó het woord neemt, dat jij je gezien en gezegend weet.
Je wordt er wijzer van dan ooit.
Je ontdekt dat er net iets meer aan je mankeert, dan je zelf altijd had gedacht.
Maar ook dat God oneindig genadiger is, dan je ooit had durven dromen.

Het maakt je tot een ander mens… je krijgt al meer van Hem.

Nog even één vraagje: Die aansluiting, die verbinding is dat een kwestie van geluk hebben?
Ja ergens wel… en dan heet dat genade.
Toch is het meer dan een lot uit de loterij… het is ook een belofte.
Jezus zei: Zoals een vader geen steen geeft als een kind om brood vraagt, zo zal Mijn Vader jou de Heilige Geest niet onthouden, als je Hem erom bidt.

Ik zou zeggen: doen!

Plaats een reactie