ds. Ruben van Zwieten (Amsterdam): “Geen naam wordt vergeten”, n.a.v. fragmenten uit Numeri 1

* Alle-Dag-Kerk, Middagpauzedienst 6 juni 2018 *

ds. Ruben van Zwieten (Amsterdam)

Geen naam wordt vergeten“, n.a.v. fragmenten uit Numeri 1

Mijn moeder is mijn naam vergeten.
Mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.
Neeltje Maria Min

Weet u van wie dit gedicht is? Misschien herkent u het van de lessen Nederlands op de middelbare school?

Het gaat over de betekenis van de naam, namen spelen een centrale rol in de bijbel. Namen doen ertoe in de Bijbel. In de Bijbel komen nooit abstracte termen voor. Altijd kleine verhalen met personages en die personages hebben een naam. We lezen een gedeelte uit het boek Numeri met allemaal namen. Misschien een beetje flauw, maar er worden net zoveel namen genoemd als er ook worden genoemd aan het begin van het boek Exodus.

Een nieuwe betere indeling voor het Oude en Nieuwe Testament – en deze heeft zelfs oudere papieren – is de indeling van TeNaCh. De T staat voor Tora, deze eerste vijf boeken van Mozes gaan over het onderweg zijn van Egypte naar het beloofde land.

Denk je dat ze aankomen in het beloofde land? Nee, je bent nooit arrivé. Je begeeft je 40 jaar tussen Egypte en het beloofde land in de woestijn en in die woestijn wil je zeker weten dat iedereen er is. Iedereen wordt geteld, naam voor naam. De mensen die in een organisatie werken weten dat een leider zijn mensen bij namen moet kennen. Wij willen namelijk bij naam gekend worden. zoals een Joodse filosoof zei: ‘namen zijn stichtingen van erkenning en liefde.’

Een mens wordt niet geboren bij zijn eerste ademhaling maar pas nadat zijn naam wordt geroepen. En een mens sterft niet bij zijn laatste ademhaling, maar pas nadat zijn naam niet meer wordt genoemd. Maar die naam staat geschreven in de hand van de Bijbelse God. Ook als wij na een tijd die naam niet meer gebruiken, de naam niet meer noemen, dan is die naam voor altijd gekend en bewaard bij de levende God. In dat vertrouwen levend gaan we op weg naar het beloofde land.

Amen

Meen niet dat Hij gestorven is –
over de velden rijst zijn schim
ten voeten uit tegen de kim.
ontheven aan de duisternis.

Lieflijker dan een bloesemblad
dat geurend aan zijn knop ontviel,
ademt zijn wezen door de ziel
van hen die Hij heeft liefgehad.
En in de diepten van hun hart,
uit doolhoven van leed ontward,
weerspiegelt zich zijn beeltenis.

Meen niet dat Hij gestorven is

(naar Hanny Michaelis)