evangelist Jurjen ten Brinke (Amsterdam): ‘Vérder kijken’ n.a.v. Hebreeën 11: 1-2; 12: 1-3 en 13: 5b-6

*  Alle-Dag-Kerk, Middagpauzedienst 7 februari 2018  *

Voorganger: Evangelist Jurjen ten Brinke, Amsterdam-Noord

Vérder kijken’ n.a.v. Hebreeën 11: 1-2 en 12: 1-3 en 13: 5B-6 (NBV)

‘Het geloof legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de waarheid van wat we niet zien. Om hun geloof werden de mensen uit vroeger tijden geprezen.’
Ik hou van motorrijden. Als Amsterdammer is het vooral praktisch, want je kunt parkeren waar je wilt en natuurlijk is het makkelijk om even langs auto’s in de rij voor het verkeerslicht heen te schieten om vooraan te gaan staan. Maar meer dan dat is het ook gewoon: je hoofd leeg maken, even niet kunnen telefoneren of muziek luisteren, maar je verplicht concentreren op de weg en de omgeving.

Als voorganger van een multiculturele kerk kwam ik er achter dat het nóg een voordeel heeft. Hoe kun je jonge mensen, tieners en jongvolwassenen, soms vastgelopen in het leven of een beetje van het pad geraakt, nu bereiken!? In ieder geval niet echt door met hen in een kantoortje te gaan zitten praten (‘hoe is het met je?’). Ik bied zo’n gast dan aan om hem op een middag op te halen met de motor, dan rijden we een halfuurtje en dan stoppen we ergens langs het IJsselmeer aan de dijk. Blikje drinken uit de rugtas en hoppa, een mooi gesprek in het zonnetje aan het water. Wat dingen uit het leven uitwisselen, een beetje napraten over het motorritje en ik vertel dan wat fouten en lessen die mij in het motorrijden overkomen zijn. En de belangrijkste daarvan… wil ik je vandaag vertellen…

Tijdens je motorrijlessen heb je natuurlijk een microfoontje in je oor, waardoor je lesinstructeur tegen je kan zeggen wat hij wil. Ik heb inmiddels jaren m’n rijbewijs, maar ik hoor hem nog altijd roepen ‘Kijken! Kijken!’ En wat hij bedoelde was: kijk waar je heen wilt. Zéker op het moment dat je door een bocht rijdt: kijk niet naar beneden, naar je stuur, naar je snelheidsmeter, naar de strepen op de weg… maar kijk door-de-bocht-heen naar je doel! Kijk zeker niet naar de boom of lantaarnpaal in de bocht, want als je gaat denken in de trant van ‘oei, die moet ik niet raken’, dan rijd je er juist tegenaan. Nee, kijk waar je heen wilt en dan trek je de motor als het ware vanzelf door de bocht heen en kom je weer goed uit. Elke motorrijder zal deze les be-amen.
Voor mij was het vooral ook een geestelijke les. Want hoe vaak kijken wij in ons leven naar de omstandigheden? Naar dat wat ons overkomt? Naar hoe het vandaag gaat? Naar hoe we dit of dat moeten oplossen? Naar fouten, zonde en gebrek in je leven? Natuurlijk, je ontkomt er niet helemaal aan. Maar de Bijbel wijst ons óók een andere weg.
In de brief aan de Hebreeën lezen we, in hoofdstuk 12: 1,2
‘…we moeten vastberaden de wedstrijd lopen die voor ons ligt. Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof: denkend aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag, liet hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis.’

Je moet niet zoveel naar beneden staren! Je wint een wedstrijd op de atletiekbaan niet door naar de schoenen te kijken als je hardloopt. En geestelijk is dat ook zo. Er is alle reden om helemaal in jezelf gekeerd te raken, oh ja zeker! Maar dáármee kom je er niet. Kijk vooruit, en dan zie je tijdens die wedstrijd… Jezus! Hij is voor ons uit gegaan. Hij heeft het leven geleefd dat jij en ik leven. Onze ogen moeten op hem gericht zijn!

Hoe doe je dat dan, gericht zijn op Jezus? Er staat dat Hij dacht aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag. Volgende week begint de lijdenstijd weer. Jezus wist als geen ander dat het leven hier op aarde goed, vreugdevol én verdrietig tegelijk is. De zonde in deze wereld heeft heel veel stuk gemaakt en je kunt daar niet aan ontsnappen. Het voorbeeld van het motorrijden helpt me: het leven is alleen vol te houden met een juist beeld op de toekomst. God belooft iets nieuws. Een wereld waar vrede en gerechtigheid is. Waar je eindelijk verlost bent van al dat negatieve nieuws. Waar je niet meer verstrikt raakt in de zonde of in allerlei narigheid. Zelfs de schande van het kruis, zo staat hier, was voor Jezus geen reden om wanhopig te worden; dat is me nogal wat! (Zo ver ben ik dan echt nog niet, denk ik dan maar.) Jezus keek ‘door het kruis heen’, zoals ik op mijn motor ‘door de bocht heen kijk’. Om niet onderuit te gaan, om het geloof te behouden, om hoop te houden… kunnen we niet anders dan zien op Jezus Zelf, onze Heer; Hij is het die ons kracht geeft om door te gaan. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb het nodig om dat keer op keer te horen: ‘houd je blik gericht op Hem’. Die wéét waar ik doorheen ga. Die het Zelf heeft meegemaakt.

Het volgende hoofdstuk, Hebreeën 13: 5,6 zegt: Hij heeft immers zelf gezegd: ‘Nooit zal ik u afvallen, nooit zal ik u verlaten’, zodat we vol vertrouwen kunnen zeggen: ‘De Heer is mijn helper, ik heb niets te vrezen. Wat zouden mensen mij kunnen doen?
Zullen we bidden dat Gods Geest ervoor zorgt dat we minder naar de omstandigheden en meer naar Jezus kijken? Op de vreugde die ook voor ons gaat komen? Je hebt er geloof voor nodig en God Zelf is bereid om dat te geven!

Amen.