evangelist Martijn Rutgers (Amsterdam): “God vertrouwen als het leven pijn doet” n.a.v. Romeinen 8: 28-29

*  Alle-Dag-Kerk Amsterdam, Middagpauzedienst 4 maart 2020  *

Voorganger : Evangelist Martijn Rutgers (Amsterdam)

Thema : God vertrouwen, als het leven pijn doet  (n.a.v. Romeinen 8 : 28-29, NBV)

Anderhalf jaar geleden kwam er een onderzoek uit van het CBS over vertrouwen in de samenleving. Het meeste vertrouwen was er in de politie en brandweer. En waar was het minst vertrouwen in, nog minder dan in de pers of politiek? In de kerk… Ik vond dat erg triest.
En ik vroeg me toen of wat de uitslag geweest zou zijn als in dat onderzoek ook de vraag meegenomen zou zijn hoeveel vertrouwen er nog in God is.
Even voor de duidelijkheid, met vertrouwen in God bedoel ik niet hetzelfde als in God geloven. Ik neem aan dat de meesten van ons wel in het bestaan van God geloven. Maar vertrouwen we Hem ook? Durven we ons leven echt helemaal in Zijn handen te leggen en erop te vertrouwen dat wat er ook gebeurt, Hij het beste met ons voor heeft? Laten we eerlijk zijn. Ook al geloven we in God, in de praktijk leven we vaak als halve atheïsten, houden we de touwtjes liever zelf in handen en weigeren we die los te laten. Ik denk dat dit voor de meesten van ons de grootste uitdaging is: God echt helemaal vertrouwen, voor onze gezondheid of toekomst, voor onze familie, vrienden of kerk.
En dat heeft vaak te maken met teleurstellingen. Je bad vol vertrouwen voor genezing, en toch stierf de persoon voor wie je bad. Je hoopte met heel je hart dat je relatie zou standhouden en toch gingen jullie uit elkaar. Elke dag lees je uit de bijbel en stort je je hart uit bij God en toch blijf je worstelen met die ene angst of verslaving of depressiviteit… Of je kijkt naar het journaal en je ziet wéér een aanslag op een Nigeriaanse kerk met tientallen doden.

Hoe kunnen we God nou vertrouwen als dit soort dingen gebeuren? Hoe kunnen we God vertrouwen wanneer het leven pijn doet? Meer dan welk gedeelte uit de Bijbel ook hebben deze verzen mij geholpen om op God te vertrouwen, ook als het tegenzit: Romeinen 8: 28-29:

‘En wij weten dat voor wie God liefhebben, voor wie volgens zijn voornemen geroepen zijn, alles bijdraagt aan het goede. Wie hij al van tevoren heeft uitgekozen, heeft hij er ook van tevoren toe bestemd om het evenbeeld te worden van zijn Zoon, die de eerstgeborene moest zijn van talloze broeders en zusters.’

Romeinen 8 : 28 is één van de meest geciteerde verzen van de hele Bijbel.
‘En wij weten dat voor wie God liefhebben, voor wie volgens zijn voornemen geroepen zijn, alles bijdraagt aan het goede.’

Een prachtig vers om op een kaartje te schrijven om een vriend mee te bemoedigen die het moeilijk heeft. Of om op je koelkast te plakken, om jezelf er dagelijks aan te herinneren. Maar laten we er dan wel zeker van zijn dat we het vers goed begrijpen: Dit vers zegt dat alles wat we meemaken, de fijne dingen, maar juist ook ons grootste lijden en onze grootste teleurstellingen, door God gebruikt worden om er iets goeds uit voort te brengen. Begrijp ik het? Nee. Ervaar ik het altijd zo? Absoluut niet. Zoveel van wat we meemaken lijkt zo compleet zinloos…
Twee jaar geleden werd een van mijn beste vrienden in coma gevonden door z’n vrouw. Hij werd met spoed geopereerd en bleek een cyste ter grootte van een mandarijn in z’n hersenen te hebben. De cyste werd succesvol verwijderd, maar sindsdien is hij vrijwel blind en is z’n kortetermijngeheugen erg beschadigd. Daarvoor sprak hij in kerken en op christelijke conferenties. Hij had een bloeiend eigen bedrijf. Een echtgenote en was vader van drie kleine kinderen. En nu kan hij niet eens meer alleen thuis zijn… Hoe kan God dit nu ooit ten goede keren? Ik heb geen idee. Toch kies ik ervoor te vertrouwen dat wat God hier in z’n woord zegt, waar is. Dat God dit ten goede wil keren, ook voor mijn vriend die God zo liefheeft.

Corrie ten Boom, een bekende christelijke spreekster en schrijfster, die ooit onder mensonterende omstandigheden gevangen zat in concentratiekamp Ravensbrück, zei hierover ooit: God vergist zich niet. Alles lijkt een verward borduurwerk, zinneloos en verschrikkelijk. Maar dat is de onderkant. Eens zullen wij de bovenkant zien en dan zullen wij ons verwonderen en danken. Zo vaak zien wij alleen de onderkant, zien we alleen maar losse draden en knopen. Chaos. Maar God ziet de bovenkant en is bezig een prachtig kunstwerk van ons leven te maken. Die knopen en losse draden die wij ervaren gebruikt hij juist voor iets ontzettend moois. Vaak zie je dat goede pas als je terugkijkt op gebeurtenissen. Maar voor veel dingen zullen we het pas zien als we God zullen ontmoeten van gezicht tot gezicht. En we zijn perspectief zullen zien. En zullen we uitroepen, ‘Ah, Heer, dáárom liet u dat toe in mijn leven!’.

Maar wat heel belangrijk is om bij stil te staan, is de vraag ‘Wat is dat goede dan, waar God alles aan doet bijdragen?’. Want wat wij als het goede beschouwen is niet altijd hetzelfde is wat God voor ons als het goede beschouwt. Wat wij vaak als het goede zien is ‘huisje, boompje, beestje’. Een comfortabel leven, met zo min mogelijk problemen. Maar wat is Gods goede voor ons? Dat is wat het volgende vers, vers 29, ons vertelt: Wie hij al van tevoren heeft uitgekozen, heeft hij er ook van tevoren toe bestemd om het evenbeeld te worden van zijn Zoon, die de eerstgeborene moest zijn van talloze broeders en zusters.
God keert alles in ons leven ten goede. Waarom? Zodat we rijk en comfortabel kunnen leven? Zodat alles gaat zoals wij het willen in ons leven? Nee. Zodat we het evenbeeld worden van zijn Zoon. Met andere woorden: zodat we steeds meer op Jezus gaan lijken. Zodat we steeds meer het karakter van Jezus gaan weerspiegelen, zijn liefde, blijdschap, vrede en trouw.. Zodat we steeds meer gaan leven als hij, dienen als hij, vergeven als hij, liefhebben als hij. Zodat we steeds meer de mooie mensen worden zoals Hij ons bedoeld heeft. Dit is Gods allerbeste voor ons. Daarom heeft Hij ons uitgekozen en daartoe heeft Hij ons bestemd, zoals v. 29 zegt. En daarvoor zal alles hij alles gebruiken in ons leven, juist ook ons lijden.
Broeders en zusters, als we dit echt geloven, dan is niets zinloos in ons leven, dan krijgt alles betekenis. Tim Keller, een bekende voorganger en schrijver uit New York zei het als volgt: “We hoeven nooit te wanhopen. Want het slechte in ons leven wordt ten goede gekeerd, het goede kunnen we nooit kwijtraken, en het beste moet nog komen.” En daarom mogen we Hem in alles vertrouwen. Is dat makkelijk? Nee, zeker niet. God vertrouwen moeten we leren, met vallen en opstaan. Maar het is wel meer dan de moeite waard. God is ons vertrouwen waard.

Amen.

Plaats een reactie