Overdenkingen

De diensten van de Alle-Dag-Kerk zijn op verschillende manieren te beluisteren. Een van die opties is op dinsdagmiddag vanaf 12:00 via Radio Bloemendaal. De overdenkingen zijn ook terug te luisteren op Spotify of de podcastapp op je telefoon. De overdenkingen van 2021 vind je hier.

Januari

25 januari | Aline van de Watering

In Mattheus 7 : 13 -14 lezen we: “Ga binnen door de nauwe poort, want wijd is de poort en breed is de weg die naar het verderf leidt, en velen zijn er die daar door naar binnen gaan; maar de poort is nauw en de weg is smal die naar het leven leidt, en weinigen zijn er die hem vinden.”

Het leven is één grote oefening, in leven. Leren om dicht bij je hart te komen. Leren om op je voelen te vertrouwen. Oefening baart kunst. En dus die nauwe poort. Breek uit gewoontes, zoek het ongemak op, neem die nauwe poort naar het leven. Of zoals Ramses Shaffy zingt: Mens, durf te leven!

18 januari | Ev. Jurjen ten Brinke

We zijn gemaakt om God te dienen, om met Hem te leven. De dichter van Psalm 119 snapt dat; in die hele lange psalm gaat het keer op keer over Gods geboden en over het feit dat de schrijver er blij mee is!
Het geheim: inzien waarom die geboden goed voor je zijn. God verzint heus geen geboden, omdat Hij nu eenmaal Meester is en wij onderdanen. God maakte ons en Zijn wetten zijn de gebruiksaanwijzing die erbij hoort. Als je zo leeft, bent je echt vrij.

11 januari | Ds. Bas van der Graaf

De levensles van Jezus vandaag is dat de diepste geheimen van het leven – in zijn woorden: de geheimen van het koninkrijk van God – niet zomaar voor het oprapen liggen. Ze vragen erom dat we leerling worden van Jezus, dat we ons toewijden. Dat we geen buitenstaander blijven, maar deelnemen aan de binnenste kring.
Het vraagt echt om een stap, een sprong misschien wel, om in die binnenste cirkel te gaan leven. Maar wat een gelúk vind je, als de geheimen van het koninkrijk worden ontsloten.

4 januari | Ds. Alexander Noordijk

In Romeinen 14 schetst Paulus ons een heel goed voornemen: ” Laten we elkaar daarom niet langer veroordelen. In plaats daarvan moet u zich voornemen uw broeder en zuster niet te laten struikelen of ten val te brengen.” (vers 13).
Is het nodig om elkaar de les te lezen over het geloof? Nee, meent Paulus. Juist zij die niet bang zijn voor afgoden – iets wat toch niet bestaat – noemt hij de sterke broeders.
En zo schept hij een gelijk speelveld, en ruimte om elkaar weer te ontmoeten. Ook vandaag de dag kunnen wij daar een goed voorbeeld aan nemen, in een tijd van polarisatie.

December

28 december | Dionne Brussee

In het verhaal van de Emmaüsgangers vertrekken de leerlingen van Jezus uit Jeruzalem, waar zoveel was gebeurd. Om te verwerken wat ze hadden meegemaakt en nieuwe krachten op te doen om weer verder te kunnen gaan.

Onderweg komt Jezus hun leven binnenlopen. Niet als een soort goeroe op een podium die zichzelf in het middelpunt plaatst en het van de daken galmt wat hij te vertellen heeft. Of anderen corrigeert daar waar ze het niet goed doen. Nee, hij komt naast zijn leerlingen lopen. Hij wacht totdat zijn leerlingen Hem uitnodigen en toelaten in hun leven.

21 december | Scriba Rosaliene Israël

Jozef ontdekt dat zijn verloofde zwanger is. Niet van hem, niet van een andere man, maar van de heilige Geest. Wat dat precies betekent weet hij ook niet. Maar het stelt hem in elk geval voor een dilemma.

Er is een goddelijke interventie voor nodig om hem ervan te weerhouden bij Maria en uit het verhaal weg te lopen. De volgende morgen wordt Jozef wakker en weet hij precies wat hij moet doen. Hij verbindt zich aan Maria en accepteert haar kind als het zijne en geeft het de naam Jezus. Redder.

14 december | Ds. Bas van der Graaf

Wat een vreemd zinnetje, vind je niet, in vers 16. ‘En hij verbood hun uitdrukkelijk bekend te maken wie hij was.’ Dat verwacht je toch niet? Wat wil hij ons daar nu mee leren?

Nou, zo heel gek is het nu ook weer niet, want Jezus heeft te maken met verwachtingen en dromen van mensen die hem niet helpen bij waar híj zich toe geroepen weet. Jezus wordt omringd door massa’s mensen die hopen dat hij hun dromen vervult. En daar worden de zittende leiders dan weer heel zenuwachtig van en die zijn hem inmiddels liever kwijt dan rijk. Dus trekt Jezus zich terug en zegt hij tegen mensen die hem volgen: “Wees nou maar stil over mij, want dit werkt zo niet. Het is nog te vroeg en de verwachtingen staan té haaks op die van mij.”

7 december | Drs. Alain Verheij

Tijdens deze Alledagviering leven we mee met Maria. Buiten zien we de grote versierde kerstbomen verschijnen, de lichtjes en de gezellige stalletjes met een vader, een moeder en een baby. Maar was haar zwangerschap voor Maria zelf eigenlijk wel een feest?

In het begin niet, denk ik. Ze is een ongehuwd tienermeisje, dat als maagd zwanger raakt.Toch begint Maria haar beroemde lofzang te zingen. Een ongepland zwangere tiener in een bezet land krijgt ineens de ingeving dat ze de gelukkigste van alle vrouwen is. Hoe zit dat en hoe komt dat? Wat is er zo gezegend aan het lot dat ze draagt?

November

30 november | Andries Knevel

Weet u wat het bijzondere is van de weken van advent? Dat we mogen nadenken over God die zich inderdaad heeft laten horen. Die een levensteken heeft gegeven. Die gedaan heeft, wat wij soms verlangen: Heer laat u zien. Nou dat heeft hij dus gedaan.

Alleen, niet zoals wij graag zouden willen. Nee, God heeft het gedaan op een manier die bij zijn wezen past. Bij hoe Hij is.

23 november | Maja Boomsma

Niemand van ons heeft om zijn of haar leven gevraagd, het is ons geschonken. Onze moeder ‘schonk’ ons het leven, maar ervaren we het ook als geschenk?

We herkennen ons vast in dat kind, dat een verlanglijstje maakt voor Sinterklaas en op de grote dag vol verwachting het cadeau openmaakt en dan ziet dat het nèt niet is wat het gevraagd had. Of die andere keer, dat het veel mooier en groter was dan het had kunnen bedenken.

16 november | Ds. Johan Visser

Het boek Job begint met een spannende vraag. God wijst satan op zijn dienaar Job: heb je hem gezien, wat een prachtmens, een mens zoals ik voor ogen had bij mijn schepping! Satan is de geest van het wantrouwen, het aanklagen, het verdeeldheid zaaien … Daarom de geniepige wedervraag: ‘Is het zonder reden dat Job zoveel ontzag voor U heeft? U beschermt hem, zodat zijn leven een paradijs van zegen is. Neem dat weg en hij zal u binnen no time vervloeken.’

Het is een vraag die blijft hangen. Waarom geloven mensen? Waarom hebben mensen God lief? Heeft satan gelijk dat er geen ‘om
niet’ bestaat voor ons mensen? Dat ook de relatie tussen God en mensen ten diepste een transactie is: God geeft en wij geven terug?

9 november | Ds. Bas van der Graaf

Als je echt wilt weten wat de lessen zijn die Jezus ons wil leren over het leven, dan hoort deze er ook bij. En de kern van de les is: weten wij wat tot onze vrede dient en herkennen wij de tijd van Gods ontferming?
Die vraag komt in onze tijd weer op een nieuwe manier op scherp te staan, nu er niet alleen verwoesting dreigt voor een stad, maar van het wereldwijde leefklimaat. Een lange rij van boodschappers is in de afgelopen decennia al voorbijgetrokken die zeiden: er is nog tijd, er is nog tijd van ontferming. Waren het boodschappers van onze Schepper? Waarom hebben we de tijd van ontferming nog steeds niet herkend?

2 november | Ds. Rein den Hertog

Marta weet wel wat ze moet doen als Jezus bij haar thuis komt: zorgen voor een gastvrij onthaal. Marta haalt alles uit de kast om Jezus te verzorgen en een goed welkom te geven. Is dat verkeerd? Dat is toch juist heel mooi…

Oh zeker, en daar zal Jezus niet anders over gedacht hebben. Het punt is niet dat het verkeerd is wat Marta doet. Het punt is niet dat Jezus zegt: je moet niet zo hard werken en eens even rustig aan doen. Nee, het probleem van Marta zit ‘m niet in haar handen, maar in haar hart. Ze gaat helemaal op in wat ze doet, zodat ze geen oog meer heeft voor anderen, zelfs geen oog meer heeft voor Jezus. Zo gebeurt het tegenovergestelde van wat ze wil.

Oktober

26 oktober | Kirsten Kalkman

‘Ik ben die Ik ben’, ‘zijn dat zichzelf openbaart’, ‘ik ben die is’ – dat is wat de persoonlijke naam van de god van Israël betekent. Hoe die naam klinkt, dat is een raadsel waarop het antwoord door de eeuwen heen verloren is geraakt; in het Hebreeuws worden de klinkers niet opgeschreven. Zo is dus de kern van wie G-d is fundamenteel onnoembaar en onkenbaar voor ons.

De Naam is ten diepste een mysterie, een open plek, een stilte die wijst naar het Zijn dat eeuwig uit zichzelf opwelt. Hoe heiligen we de Naam? Jezus laat het ons op veel manieren zien.

19 oktober | Ds. Marjolein Hekman

‘Volledig verantwoordelijk voor je eigen succes en je eigen falen’. Zo vat psychiater Paul Verhaeghe de mythe van onze huidige tijd samen.

In Marcus 4 lazen, is de situatie volledig anders. Het gaat over langzame groei en over passief toekijken.Het verhaal van het mosterdzaadje laat zien dat iets wat heel klein is, toch heel groot kan zijn. Het koninkrijk van God komt op onverwachte plekken en in onverwachte mensen naar boven. Het gaat in tegen onze verwachtingen en het daagt uit tot een nieuwe manier van kijken.

12 oktober | Evangelist Johan Krijgsman

Zachéüs was hoofd van het belastingkantoor. Hij was op een slinkse manier rijk geworden. Over de rug van anderen. Hij deed zijn naam geen eer aan. Niemand wilde met deze afzetter te maken hebben. Behalve Jezus. Die wilde hem ontmoeten. En daarom wilde Zachéüs Jezus zien en ontmoeten.

Laten ook wij het gesprek aangaan met hen die bij anderen niet meetellen. Laten we die ander liefdevol bij de naam noemen en zonden bij de naam noemen. Zoals Jezus deed bij Zachéüs.

5 oktober | Diaken Rob Polet

Voor mij begint de dag vaak spontaan met bidden van een Onze Vader, als ik net wakker ben geworden. Dat gaat niet altijd even bewust, de woorden zijn zo bekend en vertrouwd. Je kunt je daar schuldig over voelen, maar ook als je niet heel bewust bidt, leg je wel een relatie met het mysterie van God, besef je dat je niet als een los atoompje rondloopt in de wereld om je heen.

En juist om die relaties, tussen jouzelf, God en de wereld om je heen, draait het gebed dat Jezus zijn leerlingen gaf. Bidden is niet: van alles aan God vragen en er dan op rekenen dat jouw wensen uit de hemel neerdalen. Het gebed vraagt een plaats voor God, voor de wereld om ons heen en ons eigen leven.

September

28 september | Eduard Kouwen

Onze wereld is gevormd door dualisme: plus en min, leven en dood, goed en slecht. Wat nou als je uit het dualisme kunt stappen? Christus doet het ons voor, in Zijn opstanding. En tijdens Pinksteren stortte de Heilige Geest van Eenheid over ons heen.
Eduard Kouwen nodigt ons uit om Zijn voorbeeld te volgen. Om ook die vreugde te bereiken, en te kunnen meebewegen met wat er al is. Dat kun je oefenen door de vier kwaliteiten van het Christuslicht te beoefenen: genadevol kunnen zijn, onvoorwaardelijk liefdevol te zijn, vredig zijn, en geduldig te zijn. Als je daarmee gaat oefenen, zul je merken dat je steeds meer in het Licht komt te staan.

21 september | Ds. Ruben van Zwieten

Profeet Samuel moet een nieuwe koning aanwijzen. Hij nodigt daarvoor ook Isaï uit, een man met zeven zonen. Samuel heeft al een hoorn vol olie klaar om de nieuwe koning te zalven. Isaï schuift zijn oudste zoon naar voren, de grootste en de sterkste. Hij zal de koning wel worden. Maar nee, zegt Samuel, hij is het niet. En zo gaan ze al zijn zeven zonen langs; maar geen van hen zal koning worden.
Dan blijkt Isaï nog een zoon te hebben: David, een herder. Hij zal de nieuwe koning worden. De mens is geroepen om mens te zijn, niet om ernaar te streven god te worden. Wat kunnen we vandaag de dag leren van bijbels koningschap?

14 september | Ds. Bas van der Graaf

Voelen we dat Jezus, als hij het over de oogst heeft (in Lucas 10: 1-2), niet over schaarste maar over overvloed spreekt? Die oogst ís er en die kómt er, dat staat voor hem vast. Op het moment dat hij deze woorden spreekt, is er nog niks van te zien, maar de eeuwen daarna zijn er over de hele wereld heel veel vruchten zichtbaar geworden. Jezus spoort ons in zijn levensles aan om te blijven geloven in de beloofde oogst en daarin mee te werken.
Ik geloof dat dit in de afgelopen 90 jaar ook de roeping van de Alle-Dag-Kerk was: een plek zijn waar gewerkt werd aan het binnenhalen van de oogst. De Alle-Dag-Kerk is niet van ons en de oogst al helemaal niet, Godzijdank. We laten het in de handen van de ‘Heer van de oogst’ wat en hoe de toekomst van deze plek zal zijn. De oogst is groot, hoe dan ook en dat vieren we.

7 september | Ds. Arianne Geudeke

“Ik kneep mijn ogen dicht en Jesaja 42: 3 schoot door mijn hoofd: Moet je door het water gaan – Ik ben bij je; of door rivieren – je wordt niet meegesleurd.”

Dat kun je soms hebben, als dominee en als gelovige. Dat er opeens een lied of een bijbelwoord bovendrijft, dat heel toepasselijk is op de weg die je gaat. Dat je omarmt en prevelt om de weg te kúnnen gaan. Want iedereen komt op zijn of haar weg in het leven toch situaties en momenten tegen waarvan je denkt: ‘Dit kan ik niet en dit wil ik niet; dit ga ik echt niet doen.’

En soms, als het kán, keer je om. Maar soms ook kan dat niet. Móet je door, of je wilt of niet. Moet je vertrouwen op mensen, op materiaal. Op kennis en kunde van een ander of van jezelf. Mág je vertrouwen op een belofte, een gebed.

Augustus

31 augustus | Ds. Elise Jansen

Bij het volk Israël is hun geloof ook naar de achtergrond verdwenen. Door de jaren heen zijn ze in Babel veel kwijtgeraakt van hun rijke traditie (Ezra 3: 1, 3-6). Maar nu staan ze daar weer, met angst in hun hart, in Jeruzalem, in hun eigen land, bij de resten van hun verwoeste tempel. Weinig is er nog maar van over. En toch staan ze daar. Ze weten precies wat ze willen en dat doen ze ook. Ze laten zich hier niet leiden door hun angst. Ze gaan niet eerst de tempel helemaal herbouwen op de puinhopen en dan pas weer bezig met hun geloof in God. Ze maken een beginnetje. Dat is genoeg voor nu.

Zoals er in een bos allerlei bospaadjes zijn, zo stel ik me voor, zijn er in je hart de gebaande wegen naar God. Hoe ver je je soms ook afgedwaald kunt voelen, die gebaande wegen blijven er. Je weet de weg.

24 augustus | Gabriël Kousbroek

Mensen zijn dieren die zich onderscheiden door zelfbewustzijn en zelfreflectie. De meeste dieren zijn wel bewust maar niet zelfbewust. Houd een spiegel bij uw huisdier en stel vast: ze zien niet zichzelf, maar een dier dat op hen lijkt. Sommige dieren, zoals Aziatische olifanten, dolfijnen en eksters, hebben wel een vorm van zelfbewustzijn. Sommigen kunnen daarom beter met de mens communiceren. Maar leidt dat ook tot zelfreflectie? En geloven dieren ook in god?

17 augustus | Ds. Wim Scheltens

De schapen zijn er niet voor de herder; de herder is er voor de schapen. Door de herder krijgen de schapen een oriëntatiepunt. Dan weten ze of ze kunnen grazen, liggen of lopen en waarheen de weg dan gaat. Zo is Jezus een oriëntatiepunt voor wat het leven tot leven maakt.

Dietrich Bonhoeffer vat de Bergrede als volgt samen: dat we een reden krijgen om Jezus na te volgen, om in zijn voetsporen te lopen, niet ver van Jezus af te geraken. Hij is immers de goede herder. En dan komt er een nieuw gezichtspunt in beeld. In Johannes 10 laat Jezus meer zien van zichzelf. Hij zet zijn leven in voor de schapen en niemand zal zijn schapen roven uit zijn hand.

10 augustus | Maarten Vogelaar

“Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt” (Mattheus 7: 1-5). Wat bedoelt Jezus met oordelen? Jezus bedoelt met oordelen: iemand corrigeren, bekritiseren of beschuldigen om hun nalatigheid, fouten en zwakheden. En ook: iemand veroordelen, omdat hij/zij niet aan de maat voldoet. Oordelen werkt voor Jezus heel eenvoudig: met de normen waarmee jij de ander oordeelt, zal er ook over jou de maat worden genomen. Oordeel dus niet, tenzij je solliciteert voor eenzelfde behandeling.

In Romeinen 14 hoor je het praktische heel mooi terug. Het woord oordelen wordt in twee verschillende betekenissen gebruikt: “Laten we daarom ophouden over elkaar te oordelen: oordeel liever of je je broeder of zuster niet iets in de weg legt waardoor deze zou kunnen struikelen of vallen.” (Romeinen 14: 13). Zo’n houding leidt niet tot luiheid, maar schept liefdevolle verbondenheid.

3 augustus | Pastor Joost Verhoef

Als alles in je schreeuwt: ‘laat het niet zo zijn!’ kom je soms tegen wil en dank in een ander register dan het register dat we gewoonlijk als redelijk beschouwen: ‘niks-aan-de-hand-en-alles-in-de-hand’. We zijn de religie voorbij. Doen het zèlf, God is dood en bestaat niet. Zelf doen!

Maar onze afhankelijkheid gaat niet weg door heel hard ‘zelf doen’ te roepen. Overgave is minstens zo belangrijk als ‘zelf doen’. En in het licht van die diep menselijke afhankelijkheid groeit hopelijk het besef dat ons eigen persoonlijke, individuele perspectief afstemming behoeft op een groter perspectief: uw rijk kome (en niet zozeer het mijne), uw wil geschiede (en hoe verhoudt die zich tot de mijne?).

Juli

27 juli | Geeske Hovingh

”Dood gaan we allemaal, dus waarom zouden we het er niet eens over hebben?” In drie gedichten uit de bundel ‘Dood gewoon gaan hemelen’ neemt Geeske Hovingh ons mee in dit thema.
Over de dood als een lompe gast die zijn koffie laat staan, maar die je ook meeneemt in een pijnloos groot slapen waarvoor je niet bang hoeft te zijn. Over rouw en praten over de dood wanneer het nog niet te laat is. Want: ”Over onze sterfelijkheid hebben we geen controle, maar wel – een klein beetje – over de weg daarnaartoe. Over dat wat we met elkaar delen en hoe we door liefdevol samen te leven, herinneringen kunnen creëren die misschien ooit wel tot troost mogen zijn.”

20 juli | Dominee Margrietha Reinders

Ik vermoed dat dit jullie allen niet vreemd is, die schaamte voor evangelisatie en straatprediking. Wat verrassend is het dan te beseffen dat de kerk ooit ontstaan is door straatprediking en radicale evangelisatie! Met Pinksteren lezen we hoe mensen op een groot plein, zoals voor het Centraal Station, gegrepen raakten door volgelingen van Jezus die in tongen spraken, juichten en elkaar als in dronkenschap omhelsden.
Vreemd eigenlijk, als je erover nadenkt, dat wij jaar in jaar uit dat verhaal lezen en horen, stram op onze stoelen zittend, en keurig in het gelid luisterend naar de dominee,. Terwijl Jezus in zijn allerlaatste afscheidswoord aan zijn vrienden zei: “Jullie zullen kracht ontvangen om in de hele wereld te gaan getuigen van Mij, tot aan het uiterste!“

13 juli | Dominee Bas van der Graaf

Bezorgdheid is een sterke emotie. Als je je eenmaal zorgen gaat maken over iets ben je daar niet zomaar vanaf. Wat zou er gebeuren als we die zorgen aan leermeester Jezus zouden vertellen? Zou hij wijsheid in huis hebben om ons verder te helpen?
Jezus zegt: ín deze wereld, die 1001 en redenen geeft om je zorgen te maken, is ook een andere wereld te vinden en dat is de wereld van de hemelse Vader. In die wereld regeert de liefde en de zorg van de Vader en als je erin binnengaat zul je dat ook merken. Je zult merken dat je daar, te midden van alle zorgen, toch geborgen kunt zijn, gerust en veilig.

6 juli | Dominee Richard Saly

Als wij thuis aan tafel vroeger onze stem verhieven in een discussie, was er altijd wel iemand die smalend zei: “Je krijgt echt niet meer gelijk door harder te praten.” Je kunt allergisch zijn voor stemverheffing.

Vaak terecht. Er is een teveel aan spierballentaal in onze wereld. Misschien moet ik daarom iets overwinnen als ik Psalm 29 lees. Het is een van de oudste Psalmen lees ik in een commentaar. Heeft deze Psalm misschien een wat verouderd godsbeeld. Wat kunnen wij,
moderne mensen, nog met een God die zich kenmerkt door een donderende stem?

Juni

29 juni | Dominee Joost Röselaers

Het schilderij van Rembrandt van Saul en David heeft de kern van het verhaal getroffen. We zien Saul breeduit, met een koningsmantel, speer en een tulband. Rembrandt laat Saul met zijn linkerhand een zwaar en donker gordijn voor zijn gezicht houden. En daardoor is het net, alsof hij zich wil verschuilen. David neemt maar een zesde van de ruimte in. Hij zit lager dan Saul. Hij draagt geen speer bij zich, maar een harp. Zijn blik spiedt niet om zich heen. Maar die is verstild, naar binnen gekeerd, geconcentreerd op zijn instrument. Hoe jongensachtig hij er ook uitziet, hij straalt kracht uit. Wat kunnen wij daarvan leren over leiderschap en genade?

22 juni | Dominee Paula de Jong

In het verhaal van Jesaja herkennen we de vraag om het wonder van het leven te snappen, het geheim te bevatten – de zin te wéten voor eens en altijd. Een vraag die je enorm kan bezighouden, maar bijna nooit hardop, serieus, bespreekt met anderen – waarom eigenlijk niet?
Ik denk, omdat we ergens wel weten dat de momenten in je leven waarin je iets van het geheim, het wonder van het leven, de Eeuwige, bemerkt of op het spoor komt, de mollige engeltjes vér te zoeken zijn. God zien, raakt aan ervaringen dat het leven niet te beheersen is, te regelen, ervaringen van leven en dood, je voelt dat alles om je en in je verschuift in beweging komt, en dat soort ervaringen zijn vaak weinig zachtzinnig.

15 juni | Dominee André van der Stoel

Hoe kun je geloven dat het Pinksteren is geweest, dat Gods Geest in deze wereld werkt, als je geraakt wordt door het verdriet, dat zo schrijnend in deze wereld aanwezig is? Als je mensen dichtbij en verder weg ziet bezwijken onder de lasten die zij in hun leven moeten dragen? Het enige dat op zulke momenten over lijkt te blijven is de taal van het gebed. Woorden die zoeken naar perspectief, terwijl je eigenlijk niet meer in de toekomst durft te geloven.

8 juni | Dominee Carolien Cornelissen

Soms kun je het gevoel hebben dat je niet meetelt in de maatschappij. Deze samenleving waarin het zo vaak lijkt te draaien om succes en geld. Maar wie ben jij? Misschien heb je geen goede baan met een dito inkomen. Je bent niet jong en snel. Niet assertief en goed gebekt.
Juist dan heb je behoefte aan mensen die jou wel zien en je accepteren wie of wat je ook bent. Omdat ze in ieder mens, ook in jou, een kind van God zien. Zo is het leven toch goed en mooi, ook al is het soms donker om je heen.

1 juni | Diaken Rob Polet

Je hoort best vaak mensen zeggen: ik ben niet gelovig, ik maak mijn eigen keuzes. Daar zit een beeld van geloof en kerk achter dat inhoudt dat geloof je je vrijheid en zelfstandigheid afneemt. Dat er in de kerk mensen staan die niet willen dat je zelf nadenkt of keuzes maakt. Nu horen we in de kerk natuurlijk wel regelmatig over geboden die van God komen en waar we ons aan moeten houden. Maar de geboden van God staan niet op afstand van ons leven: ze hebben er alles mee te maken. Er klinkt dreiging van tegenspoed en zelfs dood, maar daar staan voorspoed en leven tegenover. De geboden zijn bedoeld als richtingaanwijzers die de weg wijzen naar leven en voorspoed. En centraal staat: kies het leven!

Mei

25 mei | Ds. Teus Prins

Waarom is Hemelvaartsdag een feestdag? Voor ons gevoel betekent Hemelvaart juist dat Jezus dan dus heel ver weg is, sterker nog: dat Hij buiten ons gewone menselijke bereik gekomen is. Wat welbeschouwd dan toch niet echt iets om te vieren is.
Maar dat juist toch is, vanwege zijn lichtende, verlichtende èn leidinggevende woorden en daden. Waar heel de wéreld van moet weten en alleen al daarom moeten de leerlingen – alsook wij vandaag – niet naar de hemel blijven staren, maar deze dag vieren.

18 mei | Ds. Mirjam Sloots

Er gaat iets ergs gebeuren met Jezus. Maria
voelt dat goed aan. Jezus zelf weet: Ik ben op
weg naar Jeruzalem. Ik ben op weg naar mijn
arrestatie. Ik ben op weg naar een bewuste
dood. Hij spreekt er openlijk over met zijn
leerlingen. Maar niemand wil Hem geloven.
Alleen Maria voelt het aan. Daarom doet zij
iets heel bijzonders. De enige passende actie.
Ze komt met een daad van overweldigende
liefde.

11 mei | Ds. Marco Visser

“‘Kijk, de stad als woonplaats is goed, zoals mijn heer wel ziet. Maar het water is slecht: het land maakt kinderloos. (2 Koningen 2 19-22). Het is soms moeilijk om het te hebben over wat je niet meteen aan de buitenkant ziet. Het is moeilijk om te vertellen wat eronder zit, en waar het pijn doet. De profeet Elisa helpt ons om juist eens door te
vragen en nodigt uit even stil te staan bij waar het echt om gaat.

4 mei | Ds. Pieter Boomsma

Niet kunnen vergeven, niet kunnen loslaten, kan werken als vergif. Zelfs kleine dingen kunnen dan behoorlijk aan je gaan knagen. Toch valt vergeven ons meestal moeilijk, en blijven we ons hele leven leren over vergeving. Paulus schrijft: ’Laat u niet overwinnen door het kwade, maar over-
win het kwade door het goede.’ Hoe kunnen we beter leren vergeven?

April

Woensdag 20 april 2022

Wat gebeurt er als we onze eigen naam invullen in het verhaal van de twee mannen die na Pasen van Jeruzalem naar Emmaüs lopen? De ene heet Kleopas, de ander blijft naamloos. Wat als wij dat zijn? Die oefening deed Irene Jouvenaar – majoor bij het Leger des Heils in Hilversum – met de bezoekers van de Alle-Dag-Kerk. Die oefening levert een diep en hartstochtelijk gesprek op, over hoop en wanhoop en alle vragen die we kunnen hebben over de wereld. Maar bovenal is er dan de verrassing van de Opgestane die erbij komt lopen en zich in het gesprek mengt. Lees of luister hier wat er dan allemaal gebeurt! ‘Jezus, de levende, blijft ons inspireren.’

Woensdag 13 april 2022

Dichter bij Jezus komen. Over dat thema gaat deze overdenking van René Visser – dominee in Amsterdam-Oost. En over de vraag of we daarbij een rekenmachine in ons hoofd hebben. Zo’n machine waarmee we de kosten en de baten berekenen en zo onze afweging maken hoe dicht we eigenlijk bij hem willen zijn.
Maria, een vriendin van Jezus, laat tijdens een maaltijd zien hoe je zo’n stap ook zonder rekenmachine kunt maken, in een gebaar van overgave en grenzeloze liefde. Kan dit ook een uitnodiging voor jou zijn?

Woensdag 06 april 2022

Een protestlied tegen foute mensen. Zo typeert Klaas de Vries – dominee in Amsterdam – Psalm 11, waar hij een overdenking over houdt. Een psalm vol beelden en emoties die zich gemakkelijk verbinden met wat er in Oekraïne gebeurt. Woorden die gemakkelijk aanleiding geven om ze vooral toe te passen op de daders van de gruweldaden daar. Maar een aandachtige lezing van dit oude lied – en aandacht lezen dóet Klaas in deze leesoefening – leert dat het in Gods wereld allemaal complexer ligt. God zelf blijkt geen afstandelijke waarnemer, maar Hij verbindt zich met wat op het slagveld gebeurt. En de vijandschap zit niet alleen buiten ons, bij hén, maar ook in onszelf. Zo biedt deze psalm een heilzame oefening, zeker in deze 40-dagentijd waarin we het lijden van Jezus overdenken. 

Maart

Woensdag 30 maart 2022

We voelen ons vandaag verlegen met de dood. We praten eroverheen i.p.v. dat we erover praten. Zoals de reclamecampagne van SIRE zegt. Vanmiddag gaan we het anders doen. We kij- ken de dood recht in de ogen en we stellen onszelf de vraag:

Hoe kunnen we er op een ontspannen manier over praten?  Mark van Leeuwen – dominee in Rotterdam -doet het, aan de hand van een bijbelverhaal.

Woensdag 23 maart 2022

Waar heb jij je ogen op gericht? Waar wordt je aandacht door opgeëist? Waar laat je je door leiden? Met deze drie vragen begint Ruth Six – predikant in opleiding in Amsterdam – haar overdenking. Deze vraag wordt vaak op een doelgerichte, SMART-manier beantwoord, maar werkt dat wel? Vaak niet, zeker niet als we merken dat de omstandigheden zo moeilijk en pijnlijk zijn dat we de touwtjes helemaal niet in handen blijken te hebben.
De apostel Paulus, die die ervaring maar al te goed kende, laat zien hoe je temidden daarvan toch vrede kunt hebben en vrede kunt doorgeven. Met een mooie verwijzing naar Des hommes et des dieux levert dat een inspirerende overdenking op.

Woensdag 16 maart 2022

‘De kracht van de zon is dat zij schijnt voor iedereen. Ze maakt geen onderscheid, is niet kieskeurig, zij kiest niet voor macht of onmacht, maar schenkt haar licht en warmte aan allen die zich in haar licht willen stellen.’ Met deze algemeen menselijke ervaring belichtte Ardan Heerkens – priester van de Christengemeenschap in Amsterdam – het verhaal van Jezus’ verheerlijking op de berg. We zien Jezus daar, op de weg naar zijn dood, stralen als de zon. Een gebeurtenis waarbij zijn leerlingen worden uitgenodigd hun controle en macht los te laten en zich aan het licht toe te vertrouwen. Overgave aan het licht, zodat het niet meer alleen van buiten komt, maar ook van binnenuit gaat stralen. Luister deze mooie overdenking over liefdekracht uit mensenharten.

Woensdag 09 maart 2022

Wat moeten we zeggen en vooral: wat moeten we bidden sinds we overrompeld zijn door het oorlogsgeweld in Oekraïne? Bas van der Graaf – dominee in Huizen en voorzitter van de stichting Alle-Dag-Kerk -zoekt in deze overdenking in Psalm 59. Een psalm waarin een dichter, omringd door vijanden, zijn angst maar ook zijn wraakzuchtige gedachten niet inslikt, maar ze uitspreekt voor God. Door dit te doen vindt hij ook vertrouwen en geborgenheid bij God, ook wanneer het gevaar nog lang niet geweken is.

De psalmen blijken een leerschool te zijn, juist in tijden van verbijstering en chaos, om te leren bidden en woorden te vinden voor waar voor ons gevoel geen woorden voor zijn. Zo’n psalm is – en dat gebeurt in deze overdenking – kun je dan ook bidden, hardop. Probeer het maar eens.

Woensdag 02 maart 2022

De Aswoensdag -de dag waarmee de 40-dagentijd begint – staat in het teken van boete, inkeer en vasten. We gaan ons richten op Jezus’ weg richting het kruis, midden in een wereld van lijden en pijn.

Wouter Klouwen – dominee in Baarn – vraagt zich in deze overdenking af wat die twee soorten lijden met elkaar te maken hebben. Vraagt Jezus om medelijden te hebben met hem? Of lijdt hij mee met ons? Bij dat laatste zit ongetwijfeld het geheim van het evangelie. Wat dat betekent, voor ons ego bijvoorbeeld, wordt in deze diepgaande overdenking verder uitgewerkt.

Februari

Woensdag 23 februari 2022

Hoe gaan we om met dader in het geval van grensoverschrijdend gedrag? In een persoonlijk verhaal vertelde Klaas Vos – predikant, schrijver en radiomaker – over hoe het ging met zijn grootvader. De gemeenschap verstootte hem en zag niet meer naar hem om. Dat is ook hoe het vandaag vaak gaat: we zijn klaar met de daders.
Hoe moeilijk ook: de Bijbel wijst ons toch een andere weg. Wat er ook in ons leven is gebeurd, we mogen elkaar herderlijk nooit vergeten. Psalm 103 herinnert ons eraan dat God, hoe groot de zonde ook is, toch altijd een weg van bevrijding en vergeving zoekt. Klaas Vos hoopt dan ook van harte dat, ondanks alles, daders van nu – zoals Marc Overmars – herderlijk niet vergeten worden.

Woensdag 16 februari 2022

Waar liefde is en vrede, daar is God. Het is een bekende liedtekst, een mooie, maar hij kan ook makkelijk misverstaan worden. Ranfar Kouwijzer – predikant van de Pauluskerk in Rotterdam – gaat op zoek naar de kern van de goddelijke liefde. Vanuit 1 Korinthiërs 13 vindt hij hem op een wat onverwachte plek: in de solidariteit met mensen die zich met je lot verbinden en die je geloven bijvoorbeeld. In de verbondenheid met anderen, onverwachte anderen, vinden we ook God. Kijk maar eens om je heen.

Woensdag 09 februari 2022

Wat kunnen mensen ongenadig hard zijn vandaag de dag. Iedereen lijkt zo snel mogelijk een oordeel klaar te willen hebben, met alle gevolgen van dien. Rein de Hertog – dominee in Amsterdam – laat vanuit Johannes 8:1-11 licht vallen over deze realiteit. Een verhaal over morele verhevenheid van mensen die niks anders kunnen bedenken dan steniging. Jezus bedenkt wel iets anders en opent een wereld van genade. Een navolgenswaardig voorbeeld!

Woensdag 02 februari 2022

Niet eenzaam maar tweezaam. Zo zijn we als mensen bedoeld door onze Schepper, aldus Erick Versloot, dominee in Mijdrecht. Wat volgde was een mooie meditatie over samenleven, van God en mens en van mensen onder elkaar. Zo was het leven bedoeld vanaf het begin en zo ook vandaag. Kerkvader Augustinus zei in de 4e eeuw: Het is in het geven dat je ontvangt, in het liefhebben dat je bemind wordt, in het loslaten dat je bindt.

Tussen elk mens en God loopt een lijntje. En in dat verband wordt de verbinding tussen mensen opgetild naar tot een drievoudig snoer, een beeld uit het boek Prediker. Laat je even stilzetten bij die belofte van verbinding in deze mooie overdenking.