diaken Rob Polet (Amsterdam): “Levensadem”, n.a.v. Johannes 10: 7-10

*  Alle-Dag-Kerk Amsterdam, Middagpauzedienst 21 oktober 2020  *

Voorganger: diaken Rob Polet (Basiliek van de h. Nicolaas Amsterdam)

oMeditatie, thema: “Levensadem”, n.a.v. Johannes 10: 7-10

Johannes 10: 7-10

Jezus sprak tot de menigte,

Waarachtig, Ik verzeker U: Ik ben de deur van de schapen. Al degenen die voor mij gekomen zijn, zijn dieven en bandieten, naar hen hebben de schapen niet geluisterd. Ik ben de deur, wie door Mij binnenkomt zal gered worden: die kan vrij in en uit gaan en zal weidegrond vinden. Een dief komt alleen maar om te roven en te slachten, en om verloren te laten gaan; Ik ben gekomen opdat ze leven mogen bezitten, en wel in overvloed.’

Meditatie

Een deur waar je vrij in en uit mag gaan. We maken nu wel anders mee. Vele deuren gesloten, van café’s, theaters, buurthuizen, en àls je wel ergens naar binnen mag, dan is de toegang nogal beperkt en aan allerlei voorwaarden gebonden. De situatie van nu kan ons benauwen en in de war brengen. We worden geconfronteerd met hoe we in het leven staan, waar we aan gehecht zijn, en met wat we missen. Achter dit alles (benauwenis, verwarring, gemis) gaan verlangens schuil, en deze tijd mag daarom ook ruimte bieden aan het beter leren kennen van de verlangens die in ons leven.

We hoorden dat Jezus zegt: ‘Ik ben gekomen opdat ze leven mogen bezitten, en wel in overvloed’. Wat is dat leven dan? Er is een oude belijdenis over wie God is, uit de vierde eeuw, die zegt over de Geest van God, dat die het leven geeft. In de Bijbel wordt de Geest van God ook in verband gebracht met adem, levensadem. Leven in overvloed, een Geest van leven, waar gaat dit over? Aan welke menselijke ervaringen moeten we denken?

We hebben allemaal ervaringen van momenten die ons lucht geven en die ons benauwen. Ervaringen in keuzes die we maken, met mensen, relaties en ontmoetingen die ons vrijheid doen voelen, doen opengaan, of die ons beknellen en gesloten maken.

Soms zitten we in een vriendschap of relatie vast in een ‘slechte geest’, in verwijten over en weer die terneerdrukken en uit elkaar drijven.

Of soms zijn we opgesloten in onszelf en zorg om eigen gemak. Ik heb dat zelf ervaren toen ik op een middag aan het werk was achter mijn bureau in een warm kantoor en moest denken aan een mevrouw in een zorgcentrum aan wie ik beloofd had haar te bezoeken. Ik had er ergens geen zin in, wilde liever rustig achter de computer blijven werken, maar besloot toch op pad te gaan naar deze mevrouw. En terwijl ik onderweg was, merkte ik dat ik een goede keuze had gemaakt, want terwijl ik niet had gekozen voor eigen comfort, werd ik innerlijk blij en open, er stroomde meer leven in mij. Eigen comfort mag er natuurlijk ook zijn, maar soms is een andere keuze de betere.

Ervaringen die je benauwen en die je lucht geven. In het licht van het evangelie van vandaag kunnen we zeggen: deze ervaringen zijn heel relevant voor hoe we bedoeld zijn. Want in deze ervaringen is ons een innerlijk kompas gegeven naar levensadem, die verband houdt met vrijheid, ten volle leven, vrede met jezelf en met anderen.

We kunnen ons leven inrichten op dit kompas van verlangen als we, bij alle beperkingen die we ervaren, dagelijks wat tijd nemen om te overwegen: Waar op deze dag ervoer ik onrust, geslotenheid of troosteloosheid, en waar werd ik open van, en rustig en blij?

Met name dat laatste is van belang, want deze ervaringen zetten ons op het spoor van de Geest van God die leven geeft. En deze ervaringen kunnen ons ook leren wat goed is om te doen, en wat goed is om te vermijden. Het is een kunst om momenten van geslotenheid, van vastzitten of teveel op jezelf gericht zijn, te doorbreken en op zoek te gaan naar waar meer leven te vinden is, en om ernaar te handelen. Maar zin heeft het zeker nu we hoorden dat we bedoeld zijn om leven te bezitten ‘in overvloed’.

Dat is niet hetzelfde als maar doen waar je zin in hebt, of: ‘ik voel dit zo, dus is het goed’. Het gaat dieper.

Jezus zegt niet: je eigen gevoel is de deur, maar Ik ben de deur. Om de Geest van God te onderscheiden is Jezus de spiegel waarin je je leven mag zien. Hij zegt ook: ‘Wie zijn leven wil redden zal het verliezen. Wie zijn leven verliest vanwege Mij en het evangelie, zal het redden’ (Markus 8: 35).

Beste mensen, onze ervaringen, ons aanvoelen kunnen ons op het spoor brengen van leven, van levensadem. Wat geeft ruimte voor leven, waar of met wie ervaar ik levensadem? Is mijn ervaring in lijn met het evangelie?

Zal tijd en aandacht hebben voor deze vragen voor mij en voor u niet een deur kunnen openen naar een ruimte waarbinnen je kunt worden hoe je bedoeld bent, als mens die leven bezit in overvloed?

ΞΞΞΞΞΞΞΞΞΞ

Plaats een reactie