ds. Bas van der Graaf (Amsterdam): ‘Het einde der tijden is het tijdperk van de Geest’ n.a.v. Handelingen 2: 14-21

*  Alle-Dag-Kerk, Middagpauzedienst 28 juni 2017  *
Voorganger: ds. Bas van der Graaf (Amsterdam)

‘Het einde der tijden is het tijdperk van de Geest’ n.a.v. Handelingen 2: 14-21

Het Pinksterfeest kwam niet zomaar uit de lucht vallen, maar werd aangekondigd door de profeet Joël. Petrus grijpt dan ook naar zijn profetie om aan de omstanders uit te leggen wat de Geest doet en zal doen. En met name voor de tijd die komt blijken er bijzondere beloften gegeven te worden, voor ouderen en jongeren. Bij die beloften staan we stil, om de vervulling van die beloften bidden we.

Broeders en zusters,
Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik heb de indruk dat veel mensen vandaag het gevoel hebben dat er meer angstaanjagende dingen in de wereld gebeuren dan ooit. De vluchtelingencrisis, de alarmerende berichten over klimaatverandering, grote landen die zich losmaken uit oude verbanden om hun eigen belangen voorop te kunnen zetten, virussen met software waarmee hele computersystemen worden gegijzeld, wat speelt er niet allemaal? En zowel in christelijke als in niet-christelijke kringen wordt daar dan soms zomaar over gesproken in termen van ‘het einde van de wereld’ of in ‘apocalyptische beelden’. Al die dreigende rampen worden als tekenen van de tijd gezien en bij het horen van die term voelen we angst en bezorgdheid. We hopen dan dat iemand ze kan duiden voor ons.

Nu gebeurden er op de Pinksterdag in Jeruzalem ook een aantal dingen die mensen niet zomaar konden plaatsen en die om uitleg vroegen. Tongen van vuur, geluid van een harde wind, vreemde talen, een paar duizend mensen die zich bekeerden. Degene die vervolgens opstaat om die uitleg te geven is Petrus en hij gebruikt daarvoor een oude profetie van Joël. Met die profetie duidt hij wat er op die Pinksterdag gebeurde, maar ook alvast wat er in de tijd daarná zal gaan gebeuren. En ik denk dat we juist in onze tijd heel veel aan zijn woorden kunnen hebben. Luister maar.
Om te beginnen zegt Joël dat er een dag zal komen waarop God zijn Geest zal uitgieten in overvloed en dat er daarna een periode zal aanbreken die hij ‘het laatste der dagen’ noemt. Het laatste der dagen. Het einde der tijden dus! En om dan maar meteen de verrassing van die dag te noemen: het laatste der dagen is volgens Joël niet eerst en vooral een angstaanjagende tijd, maar juist een tijd van blijdschap en van hoop. Geen tijd waarin de wereld langzaam sterft, maar juist een tijd waarin de Geest van God volop nieuw leven zal wekken! Een hoopvolle tijd dus, een tijd waar we veel van mogen verwachten, voor de kerk, de wereld en ons eigen leven.

En wat zijn dan volgens Joël de tekenen dat die eindtijd is aangebroken? In elk geval twee dingen. Ten eerste: de Geest van God zal worden uitgegoten over alle mensen. Niet alleen over koningen, priesters en profeten, zoals tot dan toe het geval was, nee over iedereen die bij het volk van God behoort door het geloof in Jezus Christus. Hoog en laag, jong en oud, man en vrouw, iedereen zal die Geest kunnen ontvangen. Niet alleen de dominee op de preekstoel, ook (en juist ook) alle mensen in de kerkbanken. Wij allemaal dus. Gelooft u dat?
En als die Geest dan komt, wat maakt die dan los in mensen? Joël zegt: profetieën, dromen en visioenen. Profetieën, dromen en visioenen. Mensen die oud zijn geworden verliezen hun dromen niet en jongeren zullen woorden en beelden ontvangen en mogen doorgeven. Al die dingen zullen de hoop levend houden, de weg wijzen, ze zullen helpen om te geloven, om te hopen, om lief te hebben. Ze zullen nieuw leven brengen, juist in periodes dat de dood met de handen te tasten is. In het laatste der dagen zal God spreken tot mensen, deuren en vensters naar de toekomst openen en het hier en nu verlichten. Dát is wat de Geest van Pinksteren zal doen, ook in onze tijd!

Laat ik het maar gewoon vragen: hebben wij deze Geest ook ontvangen en krijgt hij bij ons ook de ruimte om profetieën, dromen en visioenen te geven? Sommigen zullen nu misschien denken: ‘jaaaa’, terwijl anderen denken: ‘ik vind dit te vreemd, te zweverig.’. Laat me een paar voorbeelden geven die ons kunnen helpen. In de afgelopen paar jaar heb ik in de kerk verschillende mensen zien opstaan die dromen en visioenen voor de kerk kregen of daar profetische uitspraken over deden. Ik leerde in New York dominee Tim Keller kennen, die in de jaren negentig een snelgroeiende kerk in hartje Manhattan mocht stichten, maar die ook een visioen had van een beweging van kerken in de grote en invloedrijke steden van de wereld. Die beweging is er nu en ook in Amsterdam doen we mee! Ik zag in de PKN mensen als Arjan Plaisier opstaan, die een visioen mochten schetsen van de protestantse kerk van de toekomst en daar echt iets mee in gang zette. Maar ik maakte ook mee dat ik deze preek hield in Amsterdam en in Amstelveen en dat jonge mensen tijdens de dienst een profetie of een droom kregen waarmee ze mij en anderen mochten bemoedigen voor de kerk van Amsterdam. Die dingen gebeuren gewoon, omdat de Geest van God ze ook anno 2017 geeft. Ook hier in Amsterdam. Maakt u dat ook wel eens mee? En vooral: durft u erom te bidden, dat de Geest ook aan ons profetieën, dromen en visioenen zal geven? Voor onze wereld, voor de kerk, voor ons leven?

Ik wil u vanmiddag hartelijk aanmoedigen om te geloven dat we in het laatste der dagen leven. Te beséffen dat dit een tijd vol angstaanjagende dingen is, maar te gelóven dat het de tijd van Geest is. De Geest die ook over u en mij is/wordt uitgegoten. De Geest die ook ons profetieën, dromen en visioenen kan en wil geven. Ik wil u aansporen te geloven dat het goed is om in alle eenvoud te bidden dat God ook in onze tijd, ook in ons leven, in de kerken van vandaag, zijn tekenen zal geven die de toekomst open houden en het heden verlichten. En dat in het besef dat God de oude beloften begon te vervullen in Jeruzalem en dat in onze dagen wil voortzetten.

Amen

Plaats een reactie