ds. Jan van Langevelde: “Geloven is ook begrijpen” n.a.v. Lucas 24: 44-49

*  Alle-Dag-Kerk, Middagpauzedienst 6 april 2016  *

Voorganger: ds. Jan van Langevelde, Zierikzee

“Geloven is ook begrijpen” n.a.v. Lucas 24: 44-49

In mijn studententijd was ik onder de indruk van de grote kennis die onze hoogleraar Oude Testament had, prof.Oosterhof. Al tientallen jaren was hij een ook internationaal gerespecteerde wetenschapper.
Als u mij echter vraagt wat mij van zijn colleges het meest is bijgebleven, dan denk ik direct aan een opmerking die hij een keertje tussen neus en lippen door maakte: ‘ik weet nog maar zo weinig van het Oude Testament’…
Hoe ouder ik word, hoe meer ik snap wat hij bedoelde.
Steeds vaker bekruipt mij nl. datzelfde gevoel: er is nog zoveel wat ik niet weet… En dan denk ik niet alleen aan allerlei feitjes, maar ook en vooral aan het diepere inzicht. Dat is voor mij tegelijkertijd ook het fascinerende van de Bijbel: wat een onuitputtelijk rijke en veelzijdige boodschap bevat het! Je raakt nooit uitgelezen en uitgedacht.
En de voortdurend wisselende omstandigheden van je leven maken nieuwe vragen los, waarin Gods Woord zich telkens opnieuw laat verstaan.
Ik blijf dus een leven lang leerling. En moet dat ook willen en durven zijn.

Ook Jezus’ volgelingen hebben gemerkt dat je bij deze rabbi nooit uitgeleerd bent. Drie jaar lang zijn ze dagelijks onderwezen door de beste leermeester. Maar als Jezus gekruisigd wordt, snappen ze er niets van, ondanks dat Hij het er vooraf met hen over gehad heeft.
En de eerste berichten van de vrouwen over het wonder van Pasen bestempelen ze als kletspraat – ze geloven er dus niks van.
Terwijl Jezus al vóór zijn sterven had aangekondigd dat Hij na drie dagen zou opstaan uit de dood.
Zelfs als Jezus in levenden lijve in hun midden komt, is hun eerste reactie die van verbijstering en angst.
Pas als Jezus hen zijn handen en zijn voeten laat zien, zien ze dat het inderdaad de opgestane Jezus Zelf is.
Je kunt dus blijkbaar een hoofd vol Bijbelkennis hebben en toch het wonder waar het geloof uit leeft missen.
Geen zicht hebben op de levende Heer. Gelukkig is Jezus een leraar met geduld.
En gaat Hij ook na de overtuigende bewijzen van Zijn opstanding gewoon door met de lessen van het Koninkrijk.
Maar daarbij doet Hij meer dan oude Bijbelteksten aan hen uitleggen. In Lucas 24: 45 staat: ‘toen opende Hij hun verstand
zodat zij de Schriften (d.i. het OT) begrepen’.
Iets dergelijks gebeurde ook met de Emmaüsgangers. Als Jezus bij hen thuis het brood breekt en de zegen uitspreekt, ‘worden hun ogen geopend en herkennen ze Hem’, lezen we in vs.31.
En als ze onderweg naar Jeruzalem samen delen wat ze eerder die dag met Jezus hebben meegemaakt, zeggen ze ‘was ons hart niet brandende in ons, terwijl Hij onderweg tot ons sprak en ons de Schriften opende’, vs.32.
Zo wordt er dus driemaal over ‘openen’ gesproken: waar mensen de opgestane Jezus ontmoeten, gaan ogen, de Schriften en het verstand open. Open of dicht is een wereld van verschil, zo blijkt ook nu. Want wat eerder nog werd afgedaan als ‘kletspraat’, wordt dan ineens de kern van het getuigenis.
En wat aanvankelijk dorre feitenkennis was, wordt dan de belijdenis van het hart: de Heer is waarlijk opgestaan!
Wat zou ik mensen in onze tijd gunnen, dat ook voor hen de opgestane Christus een levende werkelijkheid wordt.
Dat ze niet blijven steken in meer of minder kennis van Bijbelse fragmenten, maar dat hun ogen, hun verstand en hun hart opengaan.
Dat ze inzicht krijgen in de leven-vernieuwende kracht van het wonder dat Jezus gekruisigd werd en op de Paasmorgen opstond uit de dood.
En wat zou ik ook zélf graag nog meer uit de rijkdom daarvan leven en me niet zo af willen laten leiden door de verkeerde vragen en antwoorden. Wat wil ik graag bevrijd worden uit de gevangenis van een dorre intellectuele benadering van het leven; en de vrijheid ervaren van wat Psalm 56 zo prachtig bezingt: ‘wandelen en ademhalen in het licht dat leven doet’.
Belangrijk is dan, dat ik bij Jezus Zelf in de leer blijf. Dat je de Bijbel erbij blijft pakken. Want Hij kan als niemand anders de Schriften en mijn verstand openen.
Hij laat zien hoe we de heilsfeiten van Zijn geboorte, kruisiging en opstanding kunnen begrijpen en dat we ons er met hart en ziel aan vast kunnen houden.
In dit verband noem ik de woorden uit Efeze 1: 17,18:
‘moge de God van onze Heer Jezus Christus
u een geest van inzicht schenken in wat geopenbaard is, opdat u hem zult kennen.
Moge uw hart verlicht worden, zodat u zult zien waarop u hopen mag (…)’.
Wat zal deze geest van inzicht en dit verlichte hart deze wereld goeddoen.
Mensen denken zoveel te weten. Maar met al díe kennis is en blijft het leven voor de meesten nog steeds moeilijk leefbaar.
Laten we daarom blijven bidden dat God ogen, verstand en harten opent voor het wonder van Pasen.
Zodat er weer moed en uitzicht komt.
Omdat je wat er ook is, dan altijd kunnen zingen: ‘Jezus leeft en ik met Hem!

Amen

Plaats een reactie