ds. Jan van Langevelde: “Mild en moedig” n.a.v. Matteüs 16: 13-20

*  Alle-Dag-Kerk, 21 september 2016  *

Voorganger: ds. Jan van Langevelde, Zierikzee

“Mild en moedig” n.a.v. Matteüs 16: 13-20

Simon Petrus is één van de bekendste leerlingen van Jezus.
De Bijbel laat hele mooie momenten zien waarin we het enthousiasme en de liefde van Petrus voor Jezus zien.
Maar volop in de schijnwerpers staan heeft ook z’n prijs:
zwakke momenten, pijnlijke misstappen komen ook nietsverhullend in beeld.
Hoe toegewijd je ook bent: het gaat natuurlijk niet altijd alleen maar goed als je Jezus volgt.

God weet dat.
Hij kent ons al langer dan vandaag.
Psalm 103: 7 zingt:

‘Hij weet wat van Zijn maaksel zij te wachten,
hoe zwak van moed, hoe klein wij zijn van krachten’.
Dat we desondanks geroepen worden om Jezus te volgen,
laat zien hoe genadig Hij is.

Het is belangrijk dat wij daar op een goede manier mee omgaan.
Als je jezelf weer zo ontzettend tegen bent gevallen, hoef je niet te wanhopen.
De HERE kent je zwakte en wil je zelfs 70 maal 7 maal vergeven.
En die genadige houding van God maakt mij op mijn beurt mild naar de ander.
Die zich soms ook zwak van moed en klein van krachten toont.

Paulus wijst op het belang van mildheid in het omgaan met elkaars fouten en gebreken.
Hij geeft ons in Galaten 6:1 dit kostbare advies:
‘wanneer u merkt dat één van u een misstap heeft begaan, moet u, die door de Geest geleid wordt, hem zachtmoedig weer op het rechte pad brengen.
Pas op dat u ook zelf niet tot misstappen wordt verleid’.

Jezus laat in het leven van Petrus op een ontroerende manier zien hoe je dat doet.
Als hij zijn Meester tot driemaal toe heeft verloochend, is het de Heiland die hem apart neemt en onder vier ogen spreekt,
schrijft Paulus in zijn brief aan de Corinthiërs (1Cor.15: 5).
Jezus brandt Petrus die op het beslissende moment door de mand viel dus niet af; en al helemaal niet ten overstaan van de andere discipelen.
Zijn bloed dat vloeide aan het kruis verzoent ook de zonde van de hardgrondige verloochening.
En vergeving betekent voor God dat een mens weer vérder kan.
Petrus wordt niet geschrapt uit de lijst van leerlingen.
De HERE is geduldig, mild en genadig.

Laten ook wij zo met elkaar omgaan.
Door de Geest geleid, en daarom mild omdat we onze eigen zwakheid kennen.
Zelf mogen leven uit het wonder van de verzoening wil uitwerken, dat je ook de ánder gunt dat hij weer vérder kan met zijn leven, nadat hij struikelde en viel.
Ik ben blij met deze eerlijke schets van de zwakke kant van Petrus.
Omdat ik me daarin herkend en begrepen voel.
En het mij bemoedigt, dat Jezus mij er toch bij wil hebben.

Maar in al die Petrus-verhalen zitten nog meer kostbare lessen.
Zo ben ik bv. altijd weer onder de indruk van zijn enthousiasme.
Petrus wil echt voor Jezus gáán.
O.k., daarbij vliegt hij wel ‘ns uit de bocht, maar zijn drive werkt ook aanstekelijk!
Hij is niet de man die zich in de grijze massa verstopt en kleurloos meeloopt met de rest.
Nee, hij durft zijn nek uit te steken, zijn stem te verheffen (Pinksteren), geestelijke risico’s te nemen.
Pétrus is degene die zijn voet op het water zet, terwijl de anderen veilig in de boot blijven zitten.

Wij willen zuinig zijn op zulke mensen – mensen die ergens voor willen gaan uit liefde tot Jezus; ook en juist als zij de dingen misschien niet altijd even tactisch doen.
Dat hoort bij pioniers, bij voortrekkers.
Laten we bidden voor mensen die hun voet op het water zetten; én voor al die anderen, dat ook zij de moed krijgen om te volgen.
We kunnen in ons land wel wat Petrus-figuren gebruiken!

Dat er aan zulke mensen nog het nodige bijgeschaafd moet worden, laat Petrus ook zelf zien.
Ook een discipel is nooit te oud om te leren.
Zelfs als hij gevuld is met de Geest van Pinksteren.

Ik denk aan dat bijzondere moment waar Handelingen 10 over vertelt.
Petrus is in Joppe, op het dak van Cornelius, een Romeinse officier.
Hij heeft honger en gaat bidden.
Vervolgens raakt hij in geestvervoering en krijgt een groot linnen laken, vol met dieren te zien.
En hoort een stem die zegt: sta op, Petrus, slacht en eet!

Maar dat weigert Petrus, hoewel hij honger heeft.
Hij zegt: ‘Beslist niet, Heere, want ik heb nooit iets gegeten wat onheilig of onrein is’ (Hand.10).
Boeiend: diezelfde Petrus die leeft uit de bevrijdende kracht van de vergeving van Jezus legt zichzelf hier de binding op aan de strikte voorschriften die hij van huis uit heeft meegekregen.

Maar de Geest wil ook hier de grenzen verleggen, een ruimere kijk geven op wat Jezus volgen betekent.
Hij wil in het geweten van Petrus de blokkade wegnemen én de muur omver halen die joden en heidenen van elkaar gescheiden houdt.
Het Evangelie mag niet ingeperkt en opgesloten worden door een te bekrompen zienswijze van mensen.

Ook deze geestelijke oefening moet ik dagelijks herhalen.
Ook ík ben gevormd door mijn opvoeding, door de streek waarin ik opgroeide, de geloofscultuur enz.
Telkens zijn er mensen en invloedssferen die mij vertellen wat geloven inhoudt en hoe je dat moet vertalen in het leven van alledag.
Daar is op zich niets mis mee.
Maar het is wél belangrijk, dat ik van de Petrus in Joppe leer, dat ik mijn eigen visie op de dingen nooit mag verabsoluteren.

Driemaal Petrus:
–  hij leert mij om mild te zijn
–  hij daagt mij uit om moedig nieuwe wegen te durven gaan
–  hij laat zien dat Gods genade voor élk mens bedoeld is

Amen