dr. Paul Visser: “Alle perken te buiten” n.a.v. Mat. 26: 5-13

*  Alle-Dag-Kerk, 18 maart 2015  *

Voorganger: Paul Visser (Amsterdam, Noorderkerk)

“Alle perken te buiten” n.a.v. Mat. 26: 5-13

Liefde en moed welden in haar op
binnen de schaduw van Zijn dood
zij brak de tuit van de karaf en goot
de balsem rijkelijk uit,
het saldo van haar hele hart.

Zoete adem doortrok het huis,
zei woordeloos: U bent mij lief,
kostbaarder voor mij
dan wie ook maar
nu ik U aan de dood verlies.

Treffend en ontroerend wordt in deze paar regels verwoord wat Maria deed, de zus van Martha en Lazarus.
We kennen haar als de vrouw die, als Jezus op bezoek was, de boel liet voor wat die was… aan Zijn voeten zat… één en al oor voor wat Hij te zeggen had.
Zodoende had zij Hem als geen ander begrepen. Eerder en beter dan zijn eigen discipelen, die vaak dachten het al gesnapt te hebben voor Hij was uitgepraat….

Geen idee hoe het Maria helder is geworden, maar één ding is duidelijk.
Terwijl het ieder nog ontging, drong het tot haar door: vandaag of morgen vergaat het Hem als de knecht uit Jesaja 53.
Zal Hij als een misdadiger worden afgevoerd… als een lam ter slachting worden geleid.
En met dat dit tot haar doordrong ging het geheimenis voor haar open waar uitgerekend deze profetie ook vol van is:
afgedankt en uitgespuugd door mensen zal Hij niet anders doen dan voor hen bloeden.
Ja zo stond geschreven:
Wij hebben Hem veracht
maar om onze overtredingen werd Hij verwond,
en om onze ongerechtigheden werd Hij verbrijzeld.
In Zijn vernedering is het oordeel weggenomen.

Maria beseft: Zijn dood is mijn leven…

Daarmee wordt Hij haar liever dan wie ook maar. Het drijft haar tot dit liefdesgebaar dat alle perken te buiten gaat. Normaal werd die olie zuinig bewaard, en gebruikt na de dood van een geliefde.
Maar in Zijn geval weet ze niet hoe het allemaal lopen zal.
En toen… toen is het ineens in haar opgekomen. Dat idee: ik ga Hem zalven… nu, bij voorbaat. Hem de laatste eer bewijzen… alle eer.
En hoe ongehoord het ook is ze is niet meer te houden. Door niks en niemand. Ze doet alleen nog wat haar hart haar ingeeft. Ze staat op… snelt naar het huis waar Jezus is… gaat naar binnen en voor iemand iets kan zeggen of doen breekt ze de tuit van de karaf en giet de balsem rijkelijk uit, het saldo van haar hele hart.
Zoete adem doortrekt het huis, zegt woordeloos: U bent mij lief, kostbaarder voor mij dan wie ook maar nu ik U aan de dood verlies.

Voorwaar zeg Ik u: Overal waar dit evangelie gepredikt zal worden in heel de wereld zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden over wat zij gedaan heeft (vs. 13)
Zo ook nu. Waarom?
Dat laat zich raden lijkt me.
Opdat wij doen als zij… de eerste van een lange rij. Want dit gebeuren vraagt niet om uitleg en nog veel minder om commentaar, het verdient slechts navolging.

Het bleef niet bij een paar afgemeten druppels. Nee zij brak de tuit van de karaf en goot de balsem rijkelijk uit, het saldo van haar hele hart.
Zoete adem doortrok het huis, zei woordeloos: U bent mij lief, kostbaarder voor mij dan wie ook maar nu ik U aan de dood verlies.

Wie heeft het hier over verkwisting? ‘Zij heeft een goed werk aan Mij gedaan,’ zegt Jezus. ‘Zij heeft Mij lief, zoals Ik haar liefheb. Met liefde die alle perken te buiten gaat. Mag ze alsjeblieft…? Val haar niet lastig…!’

Waar komt die geërgerde reactie toch vandaan. Was het echt hun hart voor de armen? Of was het omdat haar royale doen hen in hun hemd zette en zij er daarom moeite mee hadden, er op af gingen geven?
Zou zomaar kunnen…. toch?

Liefde welde in haar op binnen de schaduw van Zijn dood zij brak de tuit van de karaf en goot de balsem rijkelijk uit, het saldo van haar hele hart. Zoete adem doortrok het huis, zei woordeloos: U bent mij lief,
kostbaarder voor mij dan wie ook maar nu ik U aan de dood verlies.

Hoe doe je dat vandaag…. Zijn lichaam zalven? Je mag het zelf bedenken, net als Maria ooit. Maar er valt vast wel een goed werk te doen waar Hij minstens zo blij van wordt als toen. Mag ik u een hint geven?
Zijn lichaam vandaag is de gemeente… Door onderling de liefde te leven royaal en ruimhartig zalven we Hem.
En hoe zei Jezus het ook al weer?
Elke keer als je goed doet aan een ander met name aan de minsten om je heen, aan armen in alle soorten en maten dan heb je dat aan Mij gedaan…
Ga er maar aan staan breek de tuit van de karaf en giet de balsem rijkelijk uit, het saldo van je hele hart…

Amen

Plaats een reactie