dr. Paul Visser: ‘HET EERLIJKE VERHAAL’ n.a.v. Romeinen 7: 21-26

*  Alle-Dag-Kerk, 9 juli 2015  *

Voorganger: dr. Paul Visser (Noorderkerk, Amsterdam)

‘HET EERLIJKE VERHAAL’ n.a.v. Romeinen 7: 21-26

Hoe lang houd je het vol om een boek vast te houden. Een half uur… een uur…?
Stel je voor dat je jezelf voorneemt het een hele dag vast te houden. Nou hoe graag je dat ook wilt, dat gaat je niet lukken, nooit.
Hoe dat komt? Het heeft te maken met de wet van de zwaartekracht. Daar moet mijn wil het tegen afleggen.
Of ik dat nu leuk vind of niet. Met een sterke wil houd je het wat langer vol. Maar ook dan, verliest je wil het uiteindelijk van die wet.
Niemand die het redt om op eigen wilskracht die wet te overwinnen.

Waarom dit verhaal?
Nou omdat dit precies weergeeft wat Paulus beschrijft. Hij geloofde al jaar en dag… en ging er helemaal voor… voor God.
Niks was hem te veel… maar één ding werd hij niet de baas. Hoe graag hij dat ook wilde, wat hij zich ook voornam. Iets wat heel diep in hem zat…. de wet van de zonde.

Goudeerlijk schrijft hij erover in Romeinen 7: 21-23. Een lastig verhaal… maar weet je wat ik zo mooi vind? Hij doet niet schijnheilig… zich niet beter en vromer voor dan hij is.
Daar zijn we sowieso mee geholpen. Want ik hoor nog wel eens mensen zeggen: ‘Als je echt bekeerd bent, leeft van Gods vergevende liefde dan doe je nooit meer zus en altijd zo… doe je vanzelf wat God graag ziet.’
Anderen worden daar moedeloos en onzeker van. Omdat ze merken dat het bij hen niet zo vanzelf werkt. Zij zich wel van alles voornemen, maar het toch niet lukt. Maar onderuitgaan als het puntje bij het plaatje komt.
‘Nou,’  zegt Paulus, ‘zo vergaat het mij ook. Ik wil wel… vind het fantastisch wat God verlangt… wil zelfs niks liever dan dat. Ik neem het me heilig voor… maar elke keer loop ik op tegen een andere wetmatigheid. De wet van de zonde… en daar kan ik met de beste wil van de wereld, van mijn hart, niet tegenop. Daar verlies ik het van… steeds weer.’

Net zoals je het vroeg of laat verliest van de wet van de zwaartekracht. De gevolgen zijn ernaar. Eerlijk erkent hij: ‘het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade dat ik niet wil, dat doe ik. Wat dat betreft ben ik een stuk ongeluk. Wie verlost me ervan…?’

‘Om moedeloos van te worden,’ zeg je?
Het is maar hoe je het bekijkt. Je wordt er sowieso eerlijk van en leert af hoog van de toren te blazen. En dat lijkt me heel gezond… daar word je meer mens van.
En verder?
Paulus werd er alleen maar geloviger van. In die zin dat hij al minder geloofde in zichzelf. En er alleen maar al meer door ging geloven in zijn God. Want nadat hij verzucht ‘ik stuk ongeluk’, hoor ik hem in een adem roepen: ‘Gedankt zij God, door Jezus Christus onze Heer!’
En als ik goed luister, lijkt hij blijer en vrolijker van Gods genade dan ooit. Gedoopt in Jezus’ dood is zijn eigen leven ten onder gegaan.
Wat er ook aan mankeert, er is verzoening gedaan. En in Hem en met Hem ben ik opgestaan.

En nu?
Er weer met goede moed tegenaan? Hoe wordt de wet van de zwaartekracht overwonnen? Nou, neem een ballon, en vul die met gas wat lichter is dan lucht. Dan komt er een omgekeerde beweging, als vanzelf gaat de ballon omhoog. In ons geval, vervolgt Paulus in hoofdstuk 8 is het de Geest… de Geest van Christus.
Komt die erin, geeft de Geest van Christus mij te denken en te doen, dan wordt het bij mij zomaar de omgekeerde wereld…!

Amen

Reactie ( 1 )

  1. Beantwoorden
    Ton de Ruiter says:

    Is de macht van de zonde nou gebroken of niet? Of heerst die zwaartekracht toch ook over ons, terwijl we de Geest (ballon) hebben? Waarom niet meer gezegd over dat laatste?

Plaats een reactie