ds. Teus Prins: ‘Hoezo verweesd?’ n.a.v. Handelingen 1: 4 t/m 11

*  Alle-Dag-Kerk, Middagpauzedienst 24 mei 2017  *

Voorganger: ds. Teus Prins, Aalsmeer

‘Hoezo verweesd?’ n.a.v. Handelingen 1: 4 t/m 11

Gemeente van onze Heer Jezus Christus!

Morgen viert de kerk de Hemelvaart van Jezus. De Bijbel vertelt hier – onder andere – over dat Jezus zódanig door een wolk werd opgenomen dat de apostelen Hem vervolgens niet meer konden zien.
Wanneer ze desondanks dan tóch naar de lucht blijven staren, komen er twee mannen in witte kleren bij hen staan die zeggen: “Jullie hoeven heus niet langer naar de lucht te blijven staren want Jezus is niet meer bij jullie. Hij is opgenomen, in de hemel.”

Iemand van wie je veel houdt, moeten lòslaten, valt lang niet altijd mee. Iedereen die dit heeft meegemaakt kan hierover zijn of haar eigen verhaal wel vertellen. Over de moeite die het kost om dan met je leven vèrder te gaan. Waarbij het aanvankelijk lijkt alsof die ander nog steeds dicht bij je is, het is net alsof de band niet definitief doorgesneden is. Van lieverlee kom je er evenwel achter dat je echter wèl degelijk alléén bent…. De constatering hiervan kan hard aankomen en veroorzaakt vervolgens een dof en bovenal ook een verwéésd gevoel.

In zijn afscheidswoorden richting de discipelen sluit Jezus bij dit gevoel aan. Hij wil hen met alles wat hij tegen hen zegt een hart onder de riem steken. Zodat, wanneer Hij dan niet meer bij hen zal zijn, ze ertégen zullen kunnen. Jezus zegt dan onder andere dat ene, bijzondere zinnetje: “lk laat jullie niet als wezen achter.
Want er zal namelijk een Geest komen, die jullie onze God in de hemel heel nabij zal brengen.”

Als Jezus dan terug naar de hemel gaat, neemt Hij daar, aan de rechterhand van zijn Vader zijn plaats in.
Met deze schets van wat er na zijn Hemelvaart gebeurt, wil Jezus duidelijk maken dat Hij zich ook dan nog steeds intensief met ons hier op aarde bemoeit.
Oftewel dat héél ons leven tussen de Vader en de Zoon ook dan nog steeds een punt van liefdevolle aandacht en zorg is.
Wat dan ook de kern van Hemelvaart is: dat Jezus, gezeten naast de Vader in de hemel ons mensen nabij blijft.
Vooral òòk nabij wanneer het om die moeilijke dingen in ons leven gaat, waar Paulus het in Romeinen 8 over heeft: moeilijke dingen als verdrukking, benauwdheid, vervolging, honger, naaktheid, gevaar, het zwaard.
Met dan verder niet te vergeten: de dingen die dichter bij ons hier zijn, zoals ziekte, verdriet, depressie, eenzaamheid, pijn……
Ook dáárin kan – doordat Jezus naast God is gaan zitten – niets ons meer van de liefde van God scheiden.
Hemelvaartsdag geeft ons daarom een heel àndere kijk op wat er allemaal in ons leven gebeuren kan.

Niet dat sinds de Hemelvaart je leven daardoor gemàkkelijker geworden is, maar veel meer dat we dan inderdaad kunnen zeggen: ‘Ik heb mijn God, dat is genoeg, ik wens mij niets daarneven. Veel meer dan ’t meeste dat ik vroeg is mij in Hèm gegeven.’

Laten we daarom deze dagen regelmatig eens even omhoog kijken. In het geloof dat Jezus daar is waar God is.
Hij daar is om ons te steunen en te troosten. Hij daar is ook om ons te bemoedigen, ons te bevrijden en niet te vergeten ons te inspireren.
Hemelvaartsdag kàn daarom geen dag zijn om verlegen mee te zijn. Is geen dag om treurig een of ander àfscheid te herdenken. Nee, Hemelvaartsdag is inderdaad bij uitstek de dag waarop het féést is, want:
   ‘al heeft Hij ons verlaten, Hij laat ons nooit alleen.
   Wat wij in Hem bezaten is altijd om ons heen
   als zonlicht om de bloemen, een moeder om haar kind.
   Teveel om op te noemen zijn wij door Hem bemind’.

Amen.

Plaats een reactie