evangelist Jurjen ten Brinke (Amsterdam-Noord): ‘Ontspannen leven als christen!?’ n.a.v. 1 Samuël 12: 20

*  Alle-Dag-Kerk, Middagpauzedienst 16 september 2020  *

Voorganger: Evangelist Jurjen ten Brinke (Amsterdam-Noord)

Thema: ‘Ontspannen leven als christen?!’ n.a.v. 1 Samuël 12: 20

We lezen een geschiedenis in de Bijbel, waar naar voren komt hoe Gods genade (al in het Oude Testament) zichtbaar wordt voor gelovigen. Laat me je de context van het verhaal uitleggen. Het volk Israël werd tot dát moment bestuurd door rechters. God had ze zelf aangesteld en het functioneerde goed! Dat wil zeggen: als er rechters aan de macht waren, dan resulteerde dat doorgaans in een volk Israël dat zich aan de leefregels van God hield. Maar… de omliggende landen hadden koningen. En dát wilden de Israëlieten ook. Maar Samuël, de profeet van God, vond dat onbestaanbaar. Immers, daarmee gaven de Israëlieten er blijk van een sterke leider nodig te hebben aan wie ze zich konden spiegelen, in plaats van dat zij God als hun Koning en leider zagen!
Koning Saul wordt aangesteld en Samuël houdt een pittige speech. Als het daarna ook nog gaat onweren en regenen vallen de Israëlieten op de grond en smeken ze Samuël om voor hen te bidden. ‘Want we hadden al gezondigd en nu hebben we het door het vragen om een koning nog erger gemaakt.’
Een wonderlijk moment, want je zou zeggen: ‘Mooi, dan laten we het zoals het is. Saul, ga maar weer terug naar je boerderij, want eindelijk is het volk Israël tot inzicht gekomen dat zij iets verkeerds gevraagd hebben.’
En dan lezen we vers 20. ‘Ook al hebt u gezondigd,’ antwoordde Samuël, ‘U hoeft niet bang te zijn zolang u de HEER maar trouw blijft en hem met heel uw hart toegedaan bent.’
Je kunt verkeerde keuzes maken in je leven. Dingen doen, waarvan je later denkt: dat klopt niet. Was dom. Ik ben te snel gegaan. Of had beter na moeten denken. Ik heb die situaties wél gehad. En nu, bij het volk Israël, is God echt vertoornd.
Maar Samuël zegt: “God is je zelfs genadig in je zondige weg. Ook al heb je gezondigd…” In de oude berijmde psalmen staat een versje met de regel: ‘Hij weet wat van Zijn maaksel zij te wachten, hoe zwak van moed, hoe klein wij zijn van krachten, en dat wij stof van jongs af zijn geweest.’ Ik vind dat eigenlijk heel mooi. God kent je. Hij weet wat Hij kan verwachten van jou als zijn schepping. Hij heeft je gemaakt om voor Hem te leven. Hij ziet dat je dat niet (altijd) doet. Hij verwacht van je dat je jezelf aan Hem overgeeft en stopt met het zelf proberen goed te praten en te maken wat je fout deed.
In jouw verlangen naar heilig leven mag je je getroost weten door deze woorden, die eigenlijk bruisen van hoop, genade en leven. Het gaat bij God om je hartsgesteldheid.
Weet je, als je aangeklaagd wordt door de duivel (‘dit doe je niet goed’, ‘daar heb je gezondigd’) dan kun je daar bijna wanhopig van worden. Waarom? Omdat hij gelijk heeft! Maar: als jouw hart de HERE is toegedaan, heeft hij geen enkel recht om jou zo te beledigen en aan te klagen. En als hij het wel bij me doet, dan is mijn eenvoudige antwoord geworden ‘Ja, dat klopt. Helemaal. Ik heb van alles fout gedaan! Wat wil je daarmee zeggen!?’ Omdat ik weet dat er een hart achter zit, een hart dat de HERE is toegedaan. En dát pakt niemand me meer af. Want dat heeft Hij me Zelf gegeven!
2 Kronieken 16: 9 zegt: ‘De HEER laat immers voortdurend zijn ogen over de aarde rondgaan en biedt iedereen hulp die hem met heel zijn hart is toegedaan.’ Zie je God in de hemel zitten? Zoekend, beneden op de aarde, naar mensen die Hem met hun hele hart zijn toegedaan. Dát is Hij aan het doen, ook vandaag, woensdag 16 september 2020. En dat moet je beseffen in je verlangen naar heilig leven. God is niet bezig om je eens even flink onderuit de zak te geven, maar Hij zoekt harten die Hem zijn toegedaan.
Als ik het je nu eens op de man of vrouw af vraag… (en let op: ik vraag je niet of het lukt om voor God te leven, maar): is je hart de Here toegedaan!? Als je daar ‘ja’ op zegt…, dan kán het niet anders of Gods Geest heeft dat bewerkt. Want uit zichzelf is er geen mens die God erkent als Heer en die van zichzelf beseft dat hij zondaar is. Dat zegt de Bijbel tenminste… niemand zoekt God. Ook niet één… Er wordt niet gevraagd of je gevorderd bent in de ‘navolging van Christus.’
Als je kunt erkennen dat je zelf niet heilig leven kunt , maar Jezus nodig hebt… dan is er hoop! Dat brengt je aan de voet van het Kruis. En weet je wat nu zo bijzonder is? Dat God zelf de veroorzaker is van zo’n hart, wat Hem is toegedaan. Dat geeft zekerheid. Omdat het iets is wat HIJ gedaan heeft!

Tenslotte: er blijft een lastig thema over, als je zo naar je Hemelse Vader mag kijken. En dat is de vraag of een kind van God dan eigenlijk geen vrijbrief krijgt om te zondigen. Kijk maar naar het volk Israël. Geen lieverdjes, en toch zo’n genadige God.
Voor een antwoord op deze vraag kun je naar het Nieuwe Testament. Waar Paulus onomwonden duidelijk maakt hoe dit ‘werkt’. Als je meer zondigt, krijg je dan meer genade?
Verontwaardigd legt Paulus op een paar plekken uit dat je het dan niet begrepen hebt. (Net zomin dat je eens lekker fout tegen je man of vrouw kunt doen als je getrouwd bent, immers: hij of zij kan toch niet meer van je af. Wat een idioterie!)
‘Absoluut niet,’ zegt Paulus. Je stelt je in dienst van de gerechtigheid, zoals je je vroeger in dienst van de zonde stelde! Dát is het punt! En dan wil je geen zonde meer doen. Je houdt het voor dood. Je laat het achter je.

Herken je dit? God zij gedankt. Ik vertrouw erop dat je je realiseert dat Samuëls woorden tot het volk géén vrijbrief zijn om maar te zondigen. Maar het is wel een héérlijke ontspannenheid. God kent mij, volledig. En… als ik biddend mijn weg ga, mijn zoektocht in dit leven voortzet…, dan zal ik best regelmatig verkeerde keuzes maken. Maar… ook dan blijft mijn hart van Hem.
Amen

Plaats een reactie