pastor Joost Verhoef: ‘Waar leg ik mijn ziel in?’ n.a.v. Lucas 4: 1-13

*  Alle-Dag-Kerk, Middagpauzedienst 2 maart 2016  *

Voorganger: pastor Joost Verhoef, Amsterdam

‘Waar leg ik mijn ziel in?’ n.a.v. Lucas 4: 1-13

Waar leg ik mijn ziel in? Wat mij betreft is dit de vraag der vragen. Ieder mens stelt zich, denk ik, op enig moment die vraag. Het is een vraag die lang kan sluimeren, soms bijna een mensenleven lang, en soms zelfs een heel mensenleven lang. Maar je kunt het ook al vroeg vinden – een antwoord op die vraag. Ik zag onlangs een jonge vrouw uit Noord-Holland op tv, die op haar 20e al wist: ik moet naar Afrika om daar mooie beelden te maken van de overweldigende – en bedreigde – natuur daar. Dáár wil ik mijn ziel en zaligheid in leggen. Ze kwamen uit Nederland bij haar filmen in de Namibische woestijn, en juist toen kwam een zeldzame zwarte neushoorn op haar pad, die ook nog eens een kleintje bij zich had. Jaren op gewacht, en kijk nu eens! Ze kon zichtbaar haar geluk niet op.

Ook Jezus gaat de woestijn in, niet om er te wonen en werken, maar wel om zichzelf de vraag te stellen: waar leg ik mijn ziel in? Niet zonder risico, zo horen we, dit te willen onderzoeken. De duivel ligt op de loer, en dan weten we: voor je er erg in hebt, heb je je ziel verkocht.

Ver van ons bed – denkt u misschien? Ik dacht het niet.

Een man zegt tegen me als ik hem als ziekenhuispastor in het ziekenhuis bezoek: ‘Hier ziek te moeten liggen, het heeft me veel ellende gebracht, maar één ding heb ik hier geleerd: de zorgen die ik me voor ik ziek werd maakte over de wankelende beurskoersen (daar gaat mijn pensioen! dacht ik als de beurs weer eens in het rood eindigde), dat gaat dus helemaal nergens over. Ik weet nu twee dingen – zei hij -: 1) ik haal mijn pensioen niet; en 2) ik weet dat de zuster die vannacht even mijn hand vasthield, kostbaarder is dan al die stomme aandelen van me. Het voelt alsof ik nog net op tijd mijn ziel heb kunnen terugkopen.’
Of ik zie – ander voorbeeld – de pers een paar weken geleden schaterlachend liggen aan de voeten van de macht in de persoon van onze minister-president. Het stráált ervan af: genoemd worden door de premier is veel leuker dan de macht die hij vertegenwoordigt met vasthoudende afstandelijkheid volgen en bevragen.

Of we zien een wielrenster die hoopte wereldkampioen te worden door een verborgen motortje in haar fiets. Kijk eens mensen, ik fiets niet, ik vlieg! Tot ze ontdekt wordt en zich pijnlijk en snikkend in duizend-en-één onwaarachtige bochten moet wringen om nog iets van haar gezicht te redden. Arm meisje. Gepakt tegen beter weten in.

De duivel wederstaan, zoals we aan het begin zongen, dat is niet gemakkelijk. De verlokkingen die hij ons voorhoudt, zijn kennelijk woest aantrekkelijk. Of… lijken het althans. Maar dat weet je vaak pas als het te laat is. En dan kijk je terug en denk je: had ik maar. Had ik maar eerder geweten wat echt van waarde is. Had ik me maar niet in slaap laten sussen door de verleidingen van de macht. Had ik mezelf maar niet voor de gek gehouden met de illusie dat de zwaartekracht op mij geen vat heeft.

Daarom, lieve mensen, doe als Jezus. Stel jezelf de vraag: waar leg ik mijn ziel in. Wat doet er echt toe? Welk góed wil ik met mijn leven bereiken? En gebruik daar deze veertig dagen voor: we zijn pas op de helft, dus er is nog tijd genoeg. We hoeven niet de echte woestijn in om het beeld van die woestijn te kunnen vatten: een plek waar je niet of nauwelijks kunt leven, waar onze ziel tot op het bot vervuild raakt, wordt aangetast, wordt uitverkocht. Veertig dagen op weg naar Pasen. Veertig dagen luisteren naar oude verhalen. Veertig dagen je spiegelen aan de mens die de duivel weerstond. Veertig dagen je realiseren: stof zijn we, en tot stof zullen we weerkeren. Maar niet zonder intussen te leven. Voluit te leven. Met hart en met ziel te leven. En dankbaar te zijn voor dit leven.

Ik zag onlangs een cartoon van Snoopy en Charlie Brown. Charlie zegt daarin mistroostig: ‘Op een dag gaan we allemaal dood, Snoopy.’ Waarop Snoopy antwoordt: ‘Da’s waar. Maar op al die andere dagen dus niet.’
En zo is dat.

Reacties ( 2 )

  1. Beantwoorden
    ing C. van Wier says:

    Min of meer per ongeluk kwam ik op uw site terecht. Ik heb geboeid sommige preken gelezen en iets over de predikanten. Wat ik mis is wat relevante info over de organisten. Jammer.

    • Beantwoorden
      Matthijs Aler says:

      Geachte heer van Wier, dank voor uw reactie. We zullen op de site binnenkort een sectie opnemen met achtergrondinformatie over de organisten. Met vriendelijke groet, de Webmaster

Plaats een reactie